บทที่ 209 กองกำลังวิกฤต
หลังจากที่เห็นว่าตนเองสลัดไม่หลุดแล้ว เฉินเฉียงจึงตัดสินใจที่จะหันไปสู้กับคนที่เหลือ
เฉินเฉียงยังคงใช้ดาบดั้นเมฆป้องกันการโจมตีของมนุษย์กลายพันธุ์ ในขณะเดียวกันก็ยังใช้การโจมตีทางจิตเสริมการโจมตีของตนไปอย่างต่อเนื่อง ด้วยดาบดั้นเมฆที่คมกริบของเขานั้นก็ทำให้ฆ่าเหล่ามนุษย์กลายพันธุ์ได้จนหมดด้วยเวลาเพียงไม่ถึงชั่วโมงดี
หลังจากที่เขาได้รับฟังก์ชั่นการเลือกทักษะมาแล้วนั้น เฉินเฉียงก็ไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับการดูดซับซากร่างของมนุษย์กลายพันธุ์อีกต่อไป และนี่ทำให้เขาดูดซับพลังจากมนุษย์กลายพันธุ์ทั้งหมดที่ฆ่าได้
และสิ่งที่ทำให้เขาดีใจมากที่สุดนั่นก็คือมนุษย์กลายพันธุ์แต่ละตนนั้น ในแหวนจะมีแผ่นพลังงานตนและหนึ่งแผ่น
มนุษย์กลายพันธุ์ที่เข้ามาที่นี่สมควรอยู่ในระดับนี้กันทุกคน
และทุกตนนั้นสมควรจะได้รับแผ่นพลังงานนี้มาด้วยอย่างน้อยๆก็คนละหนึ่งแผ่น
และเพียงชั่วพริบตา เขาก็ได้รับแผ่นแก่นพลังงานมาทั้งหมดยี่สิบแผ่น เฉินเฉียงนั้นมีความสุขมากจริงๆ และเขาได้เริ่มกำหนดทิศทางต่อไปของเขา
ในสายตาของเว่ยหยวนตี้และคนอื่นๆนั้นต่างก็คิดว่าแก่นวิญญาณนั้นคือสมบัติที่มีค่าเหนือกว่าแก่นคริสตัลมากมายนัก
แต่กับเขาแล้ว ก่อนที่จะขึ้นไปอยู่ในระดับกึ่งราชาได้นั้น แผ่นพลังงานนี้มีค่าเหนือคณานับ
น่าเสียดายที่เขาปล่อยให้เฉียวกังหลุดรอดไปได้ก็ตาม แต่ถึงกระนั้น เขายังคงโจมตีมนุษย์กลายพันธุ์และสัตว์ประหลาด
