าป่าจันทร์หลอนนั้น เขาปล่อยให้หนี่เฟิงจัดการ
ส่วนคนอื่นนั้น พวกเขาไม่มีทางเลือกทำได้เพียงรับมือกับสัตว์ประหลาดจำนวนมากที่มีระดับขั้นการบ่มเพาะที่สูงกว่าหนึ่งขั้นด้วยตัวคนเดียว
ที่ห่างไกลไปกว่าสองพันไมล์ เฉินเฉียงนั้นได้อยู่ในที่ที่สงบและทำการปิดตาและฝึกเคล็ดวิชาภาพวาดห้วงมหาสมุทรเพื่อเสริมสร้างจิตวิญญาณของตน
“ปี๊บบบบปี๊บบบบบปี๊บบบบบบ”
เฉินเฉียงได้เปิดตาดูก็เห็นว่ามีข้อความเข้ามาในกำไลสื่อสารของตน เมื่อเห็นข้อความ ใบหน้าของเขาเปลี่ยนสีและรีบใช้ทักษะอินทรีย์สยายปีกพุ่งตรงไปยังจุดของกัวเหลียงในทันที
ด้วยทักษะที่ดูดซับมาจากเหยี่ยวทองคำนี้ทำให้เขานั้นได้พบเจอกองกำลังเทียนเว่ยด้วยเวลาเพียงไม่ถึงสิบห้านาที
เมื่อเห็นเสื้อผ้าของกัวเหลียงและพวกพ้องคนอื่นเต็มไปด้วยสีสันที่แดงฉาน เฉินเฉียงได้คำรามลั่นก่อนที่จะพุ่งเข้าใส่กองกำลังสัตว์ประหลาดพร้อมทั้งปีกสีเงินที่โบกสะบัดไปมาอย่างสุดกำลัง
กัวเหลียงเป็นคนแรกที่สังเกตุเห็นเฉินเฉียง ถึงแม้ในตอนนี้จะไม่ได้อยู่ในรูปลักษณ์ของเขาจนเรียกได้ว่าแปลกหน้าแปลกตาและมีกระบี่ยาวอยู่ในมือ กัวเหลียงก็ยังจดจำเฉินเฉียงได้เพียงแรกเห็น
ส่วนคนอื่นนั้นก็จดจำเฉินเฉียงได้เกือบจะทุกคน
นั่นก็เพราะต่อให้เฉินเฉียงจะเปลี่ยนไปมากขนาดไหน แต่ปีกสีเงินที่ไม่เหมือนกับมนุษย์กลายพันธุ์ตนใดนี้ย่อมไม่มีทางเปลี่ยนแปลงไปได้
และเมื่อเห็นว่าเฉินเฉียงโจมตีอย่างบ้าคลั่งนี้ คนในกองกำลังก็รีบห
