บทที่ 208 เฉียวกังอีกครั้ง
เมื่อเห็นว่าเฉินเฉียงได้จากไปแล้ว กัวเหลียงได้มองตามพร้อมพูดออกมาเบาๆ “หนี่เฟิง เจ้าคิดว่าศิษย์น้องเล็กของเรานั้นเป็นมนุษย์กลายพันธุ์รึเปล่า เจ้าคิดว่าไง”
มุมปากของหนี่เฟิงกระตุกเล็กน้อยก่อนที่จะพูดออกมา “ข้าน่ะไม่เชื่อ แต่….”
“หลักฐานนั้นมันชัดเจนเกินไป ด้วยปีกสีเงินที่ยาวกว่าสิบเมตรบนหลังของเขานั้นไม่เพียงจะไม่เหมือนกับมนุษย์กลายพันธุ์ที่พวกเราเคยเห็นมาแล้ว มันยังใหญ่เกินกว่าปีกสีเงินที่ข้าเห็นมากนัก”
“ไม่ ไม่มีทางเลยที่กัปตันจะเป็นมนุษย์กลายพันธุ์”
หลางซานเอ๋อส่ายหัวไปมาอย่างหนัก
“จางหยวน เจ้าคิดว่าศิษย์น้องของข้าเป็นมนุษย์กลายพันธุ์จริงๆงั้นเหรอ”กัวเหลียงถามออกมาอีกครั้ง
จางหยวนเมื่อได้ยินก็พูดออกมาด้วยเสียงที่นิ่งลึก “ข้าไม่เชื่อในความรู้สึก ข้าเชื่อในสิ่งที่เห็น เจ้าก็เห็นไม่ใช่รึไง”
“ด้วยเรื่องที่เกิดขึ้นนี้ พวกเราจะต้องรีบส่งข้อมูลนี้ให้ทุกคนได้รับรู้เอาไว้ เพื่อป้องกันไม่ให้เฉินเฉียงนั้นแฝงตัวเข้าไปในฐานะมนุษย์และทำอันตรายกองกำลังอื่น”
“ไม่มีทาง” กัวเหลียงได้จับกำไลสื่อสารของจางหยวนแล้วแย่งออกมาในทันที “จางหยวน ที่เจ้าพูดออกมามันก็ถูก พวกเราต่างก็เห็นปีกของศิษย์น้อง”
“แต่เจ้าเองก็เห็นท่าทางของเขาก่อนที่เขาจะจากไป”
“เขายังพูดออกมาอย่างมั่นใจด้วยซ้ำว่าเขานั้นไม่ใช่มนุษย์กลายพันธุ์”
“เจ้าเองบอกว่าเชื่อในสิ่งที่เห็น แล้วทำไมเจ้าไม่คิดจะเชื่อในสิ่งที่
