กฏตัวของเฉินเฉียงนี้ทำให้เหล่ามนุษย์กลายพันธุ์นั้นแตกฮือกันในทันที
“ไอ้ระยำ นี่แกมาจากกองกำลังไหนกันเนี่ย ทำไมถึงไปช่วยพวกมนุษย์ได้”
มนุษย์กลายพันธุ์เหล่านี้ไม่เข้าใจว่าทำไมคนที่มาทีหลังนั้น ทั้งๆที่เป็นมนุษย์กลายพันธุ์เหมือนกันแต่ดันมาโจมตีพวกเดียวกันซะเอง
เฉินเฉียงได้ยกดาบดั้นเมฆของตนและตวัดออกไปพลางตอบคำถามของหัวหน้ากลุ่มมนุษย์กลายพันธุ์ที่อยู่ในระดับนายพลทักษะพิเศษขั้นสูงไปพลาง
“ฮ่าฮ่าฮ่า ข้าคือนักล่าผู้เชี่ยวชาญในการล่าพวกแกยังไงล่ะ ตาย”
เพียงแค่ช่วงสั้นๆก็ทำให้เหล่ามนุษย์กลายพันธุ์ที่มัวแต่ตกตะลึงถูกเฉินเฉียงฆ่าไปกว่าครึ่ง
เมื่อเห็นว่าพวกของตนตกตายไปเกินครึ่ง มนุษย์กลายพันธุ์ที่เหลือก็ได้พุ่งเข้าใส่เฉินเฉียงพร้อมๆกันและโจมตีอย่าสุดกำลัง
มนุษย์ที่เหลือรอดก็ได้ฉวยโอกาสนี้ในการออกจากวงล้อมของมนุษย์กลายพันธุ์
แต่เมื่อเขาหันกลับมาดูก็ต้องตกตะลึงจนพูดออกมา
“เฉินเฉียง เป็นเจ้า”
เฉินเฉียงที่อยู่กลางต่อสู้นั้นแทบรู้สึกอยากจะตบหน้าของตัวเองไปสักสองที
กลายเป็นว่าคนที่เขามาช่วยนั้นดันเป็นเฉียวกังคนที่เกลียดเขาเข้าไส้
“เฉียวกัง รีบกลับมาช่วยฆ่าศัตรูเร็วเข้า”
เฉียงกังได้ตะโกนในขณะที่วิ่งหนีออกไป “เฉินเฉียง แกคิดว่าข้าโง่รึไงกัน”
“ข้าไม่คิดเลยจริงๆว่าแม้แต่แกก็เป็นมนุษย์กลายพันธุ์กับเขาด้วย”
“แกแสร้งทำเป็นคนดีแล้วข้าหลินฟานแห่งสำนักเสือขาวสินะ ทั้งๆที่เจ้าเองก็ไม่ได้ต่างไปจากมัน”
“แกรอก่อนเ