ก็ยังไม่ได้ข่าวจากเฉินเฉียงสักที ในขณะเดียวกัน พวกสัตว์ประหลาดเองก็กระชับวงล้อมมาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ นี่ทำให้เขาไม่อาจจะหนีได้
นอกเสียจากว่าเขาจะใช้พลังเหนือมนุษย์
แต่ต่อให้เขาตาย เขาก็จะไม่ยอมรับสถานะมนุษย์กลายพันธุ์ของตนเอง ต่อให้มันช่วยชีวิตเขาได้ เขาก็ไม่ยินดีที่จะใช้มัน
เวลาผ่านไป หลังจากถูกกดดันอย่างหนัก อาการบาดเจ็บของเขายิ่งแย่ลงเรื่อยๆ ในที่สุดตอนที่เขาเกือบจะหมดสติไปนั้น คนที่คุ้นเคยของเขาก็ได้ปรากฏตัว
“เฉินเฉียง หากเจ้าไม่รีบเข้าล่ะก็ ข้าเสร็จแน่” เมื่อได้เห็นเฉินเฉียงปรากฏตัว เจิ้งยี่ก็ได้พูดออกมาอย่างเบาใจได้ในที่สุด
แต่ฉากที่เขาได้เห็นต่อไปนี้ช่างบีบคั้นหัวใจเขานัก
เฉินเฉียงได้ทะยานเข้าใส่สัตว์ประหลาดก่อนที่จะใช้ปีกสีเงินอันแหลมคมของตนนั้นสะบัดมีดนับพันใส่สัตว์ประหลาดจนบังเกิดเส้นแสงสีเงินเป็นทิวแถว ราวกับเป็นเครื่องบดเนื้อที่มีอาณาเขตนับสิบกว่าเมตร
เพียงสองถึงสามลมหายใจ สัตว์ประหลาดนับยี่สิบตนกลายเป็นเนื้อบดภายใต้มือของเฉินเฉียง
“ย้ากกกกกก”
เฉินเฉียงคำรามลั่นละกระโจนเข้าใส่สัตว์ประหลาดที่อยู่ใกล้ๆเขา
ด้วยการที่ก่อนหน้านี้เขาผิดใจกับจางหยวนและหลิวไฮ่ ทำให้เฉินเฉียงนั้นปวดใจราวกับโดนมีดกรีดที่ใจเขา
ยังไม่ต้องพูดถึงเรื่องธงพลที่เขานั้นจำต้องยอมส่งคืนให้ช่วยคราว หากไม่อย่างนั้นล่ะก็ จางหยวนก็จะไม่ยอมเลิกราในเรื่องเมื่อครู่นี้
แต่นี่เขาไม่ทางพูดกับจางหยวนแต่อย่างใด ยังไงซะ กา
