ยใจของคนทั้งสิบสองแล้ว เฉินเฉียงเองก็อดไม่ได้ที่จะเศร้าใจขึ้นมา
“พี่น้อง เพียงปีกสีเงินคู่นี้ พวกท่านกลับบอกว่าข้าคือมนุษย์กลายพันธุ์แล้วเนี่ยนะ”
“หากว่าข้าเป็นมนุษย์กลายพันธุ์จริง พวกท่านคิดว่าจะมีชีวิตอยู่จนมาถึงตอนนี้อย่างนั้นรึ”
“ต่อให้ต้องสู้กันจนตาย พวกเราก็ไม่ต้องการให้มนุษย์กลายพันธุ์มาช่วยชีวิตเอาไว้” เจิ้งยี่คำรามออกมาพร้อมชี้ดาบทองคำใส่เฉินเฉียง
“ดี ดี ดี”
ในที่สุด เฉินเฉียงก็ได้ถอดถอนลมหายใจออกมาอย่างหนักและยาวนาน ก่อนที่จะพูดออกมา “เจิ้งยี่ จางหยวน ในเมื่อพวกเจ้าตัดสินใจว่าข้านั้นคือมนุษย์กลายพันธุ์ไปแล้ว ข้าคงไม่ต้องอธิบายอะไรต่อไปอีก”
“แต่ในเรื่องนี้นั้น”
“ไม่ช้าก็เร็ว ข้า เฉินเฉียงผู้นี้จะกลับมาในกองกำลังเทียนเว่ยอย่างเปิดเผย”
“จางหยวน จงจดจำไว้ให้ดี”
“ดูกองกำลังและปกป้องทุกคนเอาไว้จนกว่าจะถึงตอนนั้น”
เมื่อพูดจบ เฉินเฉียงได้มองไปที่ทุกคนอีกครั้ง ก่อนที่จะหายไปด้วยใบหน้าที่หดหู่
