ครั้ง เฉินเฉียงก็ได้นำดาบดั้นเมฆออกมา และฟันใส่เหยี่ยวทองคำ
ด้วยการที่ดาบดั้นเมฆนี้เฉียบคมกว่าดาบของจางหยวนและหลิวไฮ่มากนัก ทำให้เฉินเฉียงสามารถตัดผ่านขนทองคำได้อย่างสบาย
อย่างที่เขาคิดเอาไว้ อาวุธของมนุษย์กลายพันธุ์เป็นสิ่งที่ประมาทไม่ได้จริงๆ
อย่างไรก็ตาม หลังจากหยุดการโจมตีของเหยี่ยวทองคำไปได้สองสามที แต่เขานั้นก็ยังคงโดนสวนกลับจนต้องถอยร่นออกมา
เฉินเฉียงในตอนนี้หน้าถอดสีในทันทีก่อนที่จะใช้ดาบดั้นเมฆป้องกันการโจมตีของเหยี่ยวทองคำไว้ได้โดยการปักปลายดาบไว้กับพื้นดิน และถอยร่นไปในแต่ละครั้ง
อีกฟากฝั่งหนึ่ง เหยี่ยวทองคำเองก็ได้โจมตีอย่างไม่หยุดมือ ในขณะที่มันโจมตีอยู่นี้ มันก็ค่อยๆคืบคลานเข้ามาทีละก้าวทีละก้าว
เมื่อเห็นว่ากลุ่มศัตรูที่ตามมาอยู่ห่างจากตนเพียงห้าสิบเมตรเท่านั้น เฉินเฉียงกลับหันหน้าไปทางนั้นและตะโกนออกมาดังลั่น “พี่ชาย ไม่คิดจะออกมาช่วยกันรึไง รอทำซากอะไรอยู่กัน”
ด้วยเสียงนี้ทำให้เหยี่ยวทองคำนั้นนิ่งอึ้งไปพักหนึ่ง
ในขณะเดียวกันก็บังเกิดเสียงหนึ่งขึ้นมา จากด้านหลังของมัน มันรีบเหลือบไปดูก็เห็นเป็นพวกของมันที่กรูกันออกมาสักห้าสิบตัวเห็นจะได้
“ไอ้ฉิบหาย”
เมื่อเห็นฉากนี้ เฉินเฉียงได้สบถออกมาอย่างดังลั่น “ไม่ใช่พวกเอ็งสิวะไอ้พวกระยำ”
เหยี่ยวทองคำที่นิ่งไปก็ตอบสนองในทันที พร้อมกับกรีดร้องออกมาอย่างมีความสุข ก่อนที่จะทะยานขึ้นฟ้าและโฉบใส่เฉินเฉียงในทันใด
เมื่อเห็นว่าเหยี่ยวทอ
