งคำเกือบจะตะครุบเขาไว้ได้ มุมปากของเฉินเฉียงก็ได้ยกขึ้นมาเล็กน้อยก่อนที่จะหายตัวไป
ฉากนี้ทำให้เหยี่ยวทองคำรู้สึกราวกับโง่งมขึ้นมา ก่อนที่จะบินออกไปด้านข้างและมองไปรอบๆอย่างรวดเร็ว หลบการโจมตีจากเฉินเฉียงที่อยู่ๆมาจากตรงไหนก็ไม่รู้ หรือก็คือ มันนั้นหลบการโจมตีในขณะที่เขาเคลื่อนย้ายพริบตาได้
หลังจากที่เหยี่ยวทองคำตัวนี้หลบการโจมตีจากทักษะเคลื่อนย้ายพริบตาของเขาได้ถึงสองครั้ง นี่ทำให้ท่าทางของเฉินเฉียงนั้นจริงจังมากยิ่งขึ้น
นี่ไม่ใช่เป็นเพราะว่าเหยี่ยวทองคำนั้นเร็วกว่าเขาแต่อย่างใด แต่เป็นเพราะสัญชาตญาณของมันนั้นเฉียบคมอย่างที่สุด
แต่นี่ก็ทำให้เฉินเฉียงนั้นได้รับรู้อย่างหนึ่ง นั่นก็คือสัตว์ประหลาดตัวนี่แตกต่างจากเหยี่ยวดาราที่เขาเคยพบเจอ หรือก็คือสัตว์ประหลาดส่วนใหญ่นั้นไม่ได้มีความแข็งแกร่งทางจิตวิญญาณมากมายแต่อย่างใด
และนี่จะเป็นโอกาสของเขา
