บทที่ 195 รับและจ่าย
“เฉินเฉียง นี่เจ้าต้องการอะไรอีก เรื่องนี้ไม่ได้เกี่ยวกับเจ้า ข้าแนะนำให้เจ้าอย่ามาแส่เรื่องนี้”
เมื่อเห็นทางออกของเรื่องนี้แล้ว มีหรือที่เฉียวกังจะยอมให้เฉินเฉียงมาหยุดยั้ง
เฉินเฉียงไม่แยแสต่อท่าทางของเฉียวกัง เขาได้หันไปหากัวเหลียง “ศิษย์พี่กัว ถ่ายไว้ได้รึเปล่า”
กัวเหลียงยิ้มก่อนจะส่งกำไลสื่อสารของตนให้เฉินเฉียง
“เจ้าของร้าน ท่านเองคงจะเห็นกระจ่างแล้วว่าศิษย์พี่ของข้าได้บันทึกภาพเอาไว้ทั้งหมดแล้ว”
“ตราบที่เจ้าต้องการจะทำสัญญาให้เสร็จสิ้น เพียงใช้ภาพบันทึกนี้ไว้เป็นหลักฐานล่ะก็ แน่นอนว่าจะได้แก่นคริสตัลมากกว่านี้ แล้วท่านจะกลัวอีกฝ่ายบ่ายเบี่ยงอีกทำไม”
“ต่อให้เรื่องนี้ไปถึงตึกจอมพลแห่งกันหนัน ท่านก็น่าจะรู้ว่าผลจะออกมาแบบไหน”
“ท่านคิดว่ายังไง”
“ท่านคิดจะสั่งสอนคนแบบนี้ให้รู้สำนึกอยู่รึเปล่า”
เมื่อได้ยินดังนี้ เจ้าของร้านร่างอ้วนก็ได้เปลี่ยนท่าทีเป็นร้องไห้จนน้ำตาพรากอย่างไม่รีรอ
“ท่านนายพล โปรดมอบความเป็นธรรมให้ข้าด้วย”
“หาก…หาก ว่าชายสกุลเฉียวผู้นี้ไม่ยอมจ่ายแก่นคริสตัลระดับนายพลขั้นกลางจำนวนสิบล้านมาล่ะก็ ข้า…ข้าจะไปร้องเรียนที่ตึกจอมพลเดี๋ยวนี้”
เมื่อมาถึงตอนนี้ เฉินเฉียงได้ส่งกำไลสื่อสารคืนกัวเหลียงไปและกล่าวออกมาด้วยหน้าตาที่เที่ยงธรรม “เจ้าของร้าน เรื่องนี้ไม่ต้องถึงมือท่าน ข้าจะไปที่นั่นแล้วจัดการเรื่องนี้ด้วยตัวข้าเอง ข้าจะช่วยท่านเปิดโปงการกระทำอันชั
