บทที่ 182 อันดับคะแนน
“โฮ่ ร่วมมือเหรอ เฉินเฉียง บอกรายละเอียดข้าหน่อยสิ”
ซุนไคได้ยิ้มร่าออกมาในทันทีเมื่อได้ยิน เขานั้นราวกับจะถือว่าเฉินเฉียงเป็นศิษย์สำนักของเขาไปเรียบร้อยแล้ว
เฉินเฉียงจึงได้บอกเล่าเรื่องราวที่เขานั้นเตรียมไว้ออกมา
“ในมิติประลองนั้น ด้วยการที่ตัวข้าไม่อาจจะฆ่าหลินฟานที่เป็นมนุษย์กลายพันธุ์ได้ ศิษย์พี่เจิ้งจึงไม่มีทางเลือกจึงแกล้งแพ้และออกมาจากมิติประลองนั่นให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเร็วไปได้”
“ยิ่งไปกว่านั้นคือเพื่อไม่ให้ศัตรูนั้นตื่นตัว เขาต้องกล้ำกลืนฝืนทนไม่บอกใครว่าฟางยี่เองเป็นคนพาเขาไปตกหลุมพรางศัตรู”
“หลังจากทุกคนออกมาจากมิติประลองได้แล้ว ศิษย์พี่เจิ้งในที่สุดก็คิดหาวิธีจัดการศัตรูได้นั่นก็คือการประลองเป็นตายกับหลินฟาง”
“นึกไม่ถึงว่าหลินฟานนั้นกลัวระดับการบ่มเพาะของพี่เจิ้งจึงปฏิเสธที่จะประลองด้วย”
“ท้ายที่สุดแล้ว ข้าได้พูดคุยกับศิษย์พี่เจิ้ง เขาขอให้ข้าลองท้าประลองกับหลินฟานดู และพยายามฝืนยื้อจนกว่าหลินฟานจะเผยตัวตน เมื่อถึงตอนนั้น เขาจะช่วยกระตุ้นเหล่าผู้อยู่ในระดับราชาให้รีบเข้าไปช่วยข้า”
“เพียงแต่นึกไม่ถึงว่าพวกท่านจะช้าเกินไป หากไม่ใช่องครักษ์หยานล่ะก็ ข้าเองก็คงจะต้องตกตายไปด้วยอีกคน”
“ทุกท่าน พวกท่านในเห็นเพียงว่าตัวข้านั้นทำผลงาน แต่พวกท่านกลับไม่รู้ว่าคนที่สร้างผลงานอยู่เบื้องหลังนั้นคือเจิ้งยี่”
“หากพวกท่านบอกมาว่า ข้า เฉินเฉียงผู้นี้ สมควรจะได้คะแน
