่เข้าใจ เขามองไปที่ตามของเฉินเฉียงและถามออกมา “แล้ว…ทำไมเจ้าถึงช่วยข้ากัน ไหนจะองครักษ์หยานนั่นอีก เจ้าบอกว่าเธอเองก็เป็นมนุษย์กลายพันธุ์ไม่ใช่รึไง แล้วทำไมเจ้ายังบอกความลับของเผ่าพันธุ์มนุษย์ให้อีกล่ะ”
“ที่ข้าช่วยท่านไว้นั้นเป็นเพราะว่าข้าได้เห็นสายตาที่เคียดแค้นของท่านที่มีต่อหลินฟานหลังจากออกจากมิติประลองนั่น แล้วท่านยังคิดจะท้าสู้เป็นตายกับหลินฟานทั้งๆที่ออกมาจากมิติประลองแล้วก็ตาม”
“และนี่เป็นเหตุผลหลักที่ข้านั้นได้เริ่มคิดที่จะช่วยท่านเอาไว้”
“และเรื่องนี้เองก็ทำให้ข้าพอจะเชื่อได้ว่าต่อให้ท่านกลายเป็นมนุษย์กลายพันธุ์ แต่ท่านก็ไม่คิดร้ายกับเผ่าพันธุ์มนุษย์”
“ส่วนองครักษ์หยานนั่น ข้ามีความรู้สึกว่าเธอเองก็เป็นเฉกเช่นเดียวกับท่าน ต่อให้เธอเป็นมนุษย์กลายพันธุ์แต่เธอไม่น่าจะคิดร้ายต่อมนุษย์”
“อย่างน้อยๆตั้งแต่ข้ารู้จักเธอมา เธอนั้นไม่เคยทำอันตรายข้าเลยด้วยซ้ำ กลับกัน เธอยังช่วยชีวิตข้าหลายครั้งหลายหนในช่วงเวลาวิกฤต”
“ตัวข้านั้นไม่อาจทำตัวแบบผอ.สำนักเต่าดำที่แบ่งแยกเฉพาะเผ่าพันธุ์เพียงเท่านั้นโดยไม่นึกถึงว่าอีกฝ่ายมีจิตใจดีหรือร้าย ไม่อย่างนั้นข้าเองคงจะฆ่าเธอเพื่อปิดบังเรื่องราวไปแล้ว”
“ส่วนเรื่องข้อมูลที่ท่านว่ามานั้น ข้าไม่เข้าใจว่าข้อมูลอะไรที่ท่านว่าเป็นความลับกันล่ะนั่น”
“อ้าว ไม่ใช่ว่าเจ้านั้นบอกองครักษ์หยานไปไม่ใช่เหรอว่าเจ้าได้ฆ่ากลุ่มสายลับของมนุษย์กลายพันธุ์และยังเรื่องท
