บทที่ 172 ทรมาน
กลับกัน เมื่อเหล่าศิษย์แต่ละคนได้เห็นฉากนี้ พวกเขาต่างก็มีสีหน้าราวกับเผชิญหน้ากับอะไรบางอย่างที่อยากจะทะลวงผ่านไปได้
ส่วนศิษย์สำนักเสือขาวนั้น ทั้งผอ.และลูกศิษย์ ต่างก็กังวลแทนหลินฟานในทันที
ยิ่งไปกว่านั้นคือทุกๆคนก็ได้เห็นแล้วว่าเฉินเฉียงนั้นยังไม่ได้ทะลวงข้ามระดับขั้นด้วยซ้ำ พวกเขาต่างก็หวังเป็นอย่างเดียวกันนั่นคือเฉินเฉียงอย่าได้ทะลวงผ่านในตอนนี้ ไม่อย่างนั้นละก็หากเฉินเฉียงทะลวงผ่านจริงละก็ หลินฟานจะต้องแพ้อย่างแน่นอน
ทางฝั่งสำนักเต่าดำนั้น หลู่ฟางและศิษย์คนอื่นในแผนกวิชายุทธพิเศษนั้นต่างก็แสดงออกมาราวกับคนอยากยา พวกเขาทำเพียงการร้องเชียร์เฉินเฉียงด้วยเสียงครางต่ำ หากว่าพวกเขานั้นไม่เห็นแก่หน้าสำนักเสือขาวละก็พวกเขาคงจะตะโกนจนดังก้องทั่วพื้นที่ไปแล้ว
แน่นอนว่าจ้าวฮั่นนั้น เป็นเพียงคนเดียวในสำนักเต่าดำที่ไม่ต้องการให้เฉินเฉียงชนะ
ที่สำนักเต่าดำ เฉินเฉียงได้หลุดรอดจากความตายในเงื้อมมือของจ้าวฮั่นมาได้หลายต่อหลายครั้ง แต่ในตอนนี้ คนที่เฉินเฉียงต้องเผชิญหน้าเป็นถึงนักรบสายเลือดระดับนายพลวิญญาณ….. ไม่สิ ระดับนายพลทักษะพิเศษ-
จ้าวฮั่นเองก็ได้เห็นฝีมือของหลินฟานมากับตาตัวเองแล้ว
ตอนที่เขาได้ยินว่าเฉินเฉียงท้าประลองกับหลินฟาน เขาแทบจะกระโดดโลดเต้นขึ้นมาในทันทีที่ได้ยิน
หากในที่นี้จะมีใครสักคนที่พอจะต่อกรกับเฉินเฉียงได้ก็คงจะมีเพียงหลินฟานเท่านั้น
และด้วยการเฉินเฉียงรนห
