บทที่ 168 ปฏิเสธอย่างต่อเนื่อง
เว่ยฉิงเชินที่เดินนำหน้าไปก็ได้นิ่งอึ้งไป
เว่ยฉิงเชินได้หยุดเท้าลงในทันทีและหันไปมองเฉินเฉียง อย่างที่เขาได้คิดเอาไว้ ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว
“เฉินเฉียง นี่เจ้าเป็นผู้ชายรึเปล่าเนี่ย”
“นี่มันงานประลองสี่สำนักเลยนะ ต่อหน้าทุกคนแบบนี้เจ้านั้นยังมีหน้ามาปฏิเสธการประลองแบบนี้ ต่อให้เจ้าชนะข้าไปหนหนึ่งก็อย่างได้ใจไปนัก”
“หากว่าเจ้าคิดว่าเจ้าแกร่งจริงทำไมถึงไม่กล้าที่จะรับคำท้าของข้าล่ะ”
เฉินเฉียงได้ก้มหน้าหลบตาของเว่ยฉิงเชินก่อนที่จะเกาจมูกและพูดออกมา “ฉิงเชิน เข้าไม่ใช่ลูกผู้ชายจริงๆ และไม่ว่าเจ้าจะด่าว่ายังไงข้าก็ไม่รับคำท้าประลองจากเจ้า”
“ไม่ เจ้าต้องรับคำท้าประลองของข้า” เว่ยฉิงเชินได้กระทืบเท้าของนางราวกับเด็กเอาแต่ใจ
เฉินเฉียงได้หันไปหาเว่ยหยวนตี้และถามออกมา “ท่านเว่ย ตกลงว่าข้าสามารถปฏิเสธการประลองได้รึเปล่า”
เว่ยหยวนตี้ในตอนนี้เองก็พึ่งจะได้สติ ก่อนที่จะมองไปยังเฉินเฉียงด้วยท่าทางที่ยากจะบอกเล่าและพูดออกมา “ใช่ ตามกฎที่มี ผู้ถูกท้าประลองสามารถปฏิเสธได้”
เฉียนฝู่ที่อยู่ข้างเว่ยหยวนตี้ในตอนนี้อยากจะลากเฉินเฉียงให้ออกจากงานประลองนี้ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเร็วไปได้
เขานั้นไม่คิดว่าเฉินเฉียงที่เขาเคยหวังไว้สูงนั้นจะทำตัวน่าอายและทำให้เขานั้นผิดหวังซ้ำๆแบบนี้
แล้วถ้าที่เฉินเฉียงทำนั้นก็เพื่อรักษาผลประโยชน์ที่ดีที่สุดของสำนักในตอนนี้ล่ะ
แล้วกา
