มีความหมายอะไรกัน พวกนั้นก็แค่คนเลือดร้อนเพียงเท่านั้น”
“ศิษย์น้อง ตั้งแต่เจ้าได้รับชื่อนายพลเว่ยหวู่มานี่ดูเหมือนว่าเจ้าจะทำตัวสมกับฉายามากมายเลยนะเนี่ย”
“ในเมื่อเจ้านั้นว่าออกมาแบบนี้แล้ว ทำไมเจ้าไม่ท้าอันดับหนึ่งไปให้รู้แล้วรู้รอดเลยล่ะ รึเจ้าไม่กล้า”
เป็นตอนนี้ที่ดวงตาเฉินเฉียงเป็นประกายขึ้นมาในทันทีเมื่อได้ยินคำพูดนี้ “นั่นสิ ศิษย์พี่ ข้าขอขอบคุณความคิดดีๆของท่านจริงๆ ขอบคุณมาก”
หลังจากพูดจบ เฉินเฉียงได้ยืนขึ้นก่อนที่จะเดินออกจากที่ที่สำนักเต่าดำยืนอยู่
กัวเหลียงตกตะลึงในทันทีที่เห็น
เขานั้นเพียงพูดไปเล่นๆ เขาไม่นึกว่าเฉินเฉียงที่ปฏิเสธรับคำท้าประลองอย่างเด็ดขาดก่อนหน้านี้นั้นจะกล้าที่จะทำตามที่เขาพูดและวิ่งออกไปอย่างนี้
“ไอ้บ้ากัวเหลียง ไอ้ตัวปากเปราะ” หนี่เฟิงที่อยู่ข้างๆและเตะเขาอย่างหนักไปหนึ่งทีและรีบตะโกนเรียกเฉินเฉียงในทันที “ศิษย์น้อง กลับมาเดี๋ยวนี้ อย่าไปบ้าจี้ตามศิษย์พี่ของเจ้าเลยนะ”
“ใช่แล้วศิษย์น้อง ข้าแค่พูดเล่นเฉยๆอย่าได้ถือความเลยน่า หากว่าเจ้าไม่ยอมเลิกล่ะก็ข้าจะไปสู้กับหลินฟานแทนเจ้าเองแล้วกันเอ้า กลับมาเถอะน่า”
