บทที่ 166 ฉิงเชินพลาดท่า
เมื่อเห็นเว่ยฉินเชิงพลาดท่าและฝ่ามือของหลินฟานกำลังตะปบลงมาที่หัวของเวยฉินเชิงแล้ว เฉินเฉียงได้ยิงธนูที่ฝ่ามือนั่นในทันที
ในขณะเดียวกันเขาก็ได้เก็บธนูในมือเปลี่ยนไปดาบดั้นเมฆและโจนทะยานเข้าใส่เว่ยฉิงเชินและหลินฟานด้วยก้าวย่างสวรรค์
เป็นตอนนี้เมื่อเว่ยฉิงเชินได้ยินทั้งเสียงได้เห็นทั้งท่าเท้าและดาบดั้นเมฆ
เธอมั่นใจมากขึ้นว่าชายคนนี้คือเฉินเฉียง
แต่ก่อนที่เธอจะได้เอ่ยปากถาม เธอก็ได้รู้สึกถึงพลังสายเลือดที่พุ่งเข้ามาที่เธอ ทำให้เธอนั้นได้สติ
ถึงแม้ว่าธนูของเฉินเฉียงจะป้องกันการโจมตีของหลินฟานไว้ได้ แต่ในชั่วพริบตา เขาม้วนตัว 360 องศา และฟาดฝ่ามือใส่เว่ยฉิงเชินที่ไม่ได้ตั้งตัวอีกครั้ง
หากว่าฝ่ามือนี้ไปถึงหัวของเว่ยฉิงเชินเมื่อไหร่ เธอจะกลายเป็นมนุษย์กลายพันธ์ุในทันที
ด้วยสถานการณ์ในตอนนี้ เฉินเฉียงไม่คิดลังเลอีกต่อไป เขาได้ตวัดดาบของตัวเองอย่างโหดร้ายพุ่งตรงไปที่เว่ยฉินเชิงตัดหน้าหลินฟานไปเพียงเสี้ยววินาที
“อั้ค”
เพียงสิ้นเสียงกรีดร้องสั้นๆ เว่ยฉิงเชินก็ได้หายไปต่อหน้าต่อตาเฉินเฉียงและหลินฟาน
หลินฟานได้มองที่พื้นที่ที่เว่ยฉิงเชินเคยปรากฏตัวก่อนที่จะหายไปต่อหน้าต่อตาด้วยสายตาที่ว่างเปล่า และเพียงชั่วพริบตา ดวงตาของเขาก็บังเกิดความโกรธขึ้นในทันที
“หลิวหลาง ข้าจะฆ่าเจ้า”
เฉินเฉียงนั้นไม่คิดว่าการกระทำของเขาจะมาถึงจุดนี้ได้เหมือนกัน
แต่อย่างนั้นผลมันก็ออกมาดีมากเลยท
