ีเดียว
และในตอนนี้บัตรประจำตัวของเขานั้นมีแต้มคะแนนเข้ามากว่สามหมื่นสองพันแต้มในทันที
และนี่จะทำให้เขานั้นต้องพบปัญหาใหม่ นั่นก็คือ เขานั้นจะไปอธิบายต่อเว่ยฉิงเชินได้ยังไงเมื่อเขาออกไปแล้ว
เขานั้นไม่ต้องการแต้มคะแนนของเธอเลยจริงๆ
หลินฟานผู้ซึ่งในตอนนี้กำลังพุ่งทานมาหาเฉินเฉียงอย่างบ้าคลั่งนั้น เฉินเฉียงเมื่อเห็นเป็นแบบนี้ก็รีบดำดินและพุ่งไปอีกนับร้อยเมตรจากที่นี่
ในตอนนี้หลินฟานโกรธแค้นและต้องการฆ่าเฉินเฉียงในร่างของหลิวหลางให้ได้ เพราะอย่างน้อยให้ได้แต้มคะแนนจากเขามายังดี
แต่หลินฟานนั้นไม่คิดว่าทักษะปฐพีของเฉินเฉียงจะสูงล้ำมาก แล้วแบบนี้เขาจะไล่ตามหลิวหลาง(คราบนอกของเฉินเฉียง)ได้ยังไง
และเมื่อเป้าหมายไม่อยู่แล้ว หลินฟานจึงไม่มีทางเลือกและทำได้เพียงค้นหาศิษย์สำนักคนอื่นๆเพียงเท่านั้น เขาฆ่าทุกคนที่ขวางหน้า และเพียงเมื่อผ่านไปวันเดียว เขาก็ได้แต้มคะแนนเพิ่มมาอีกกว่าหมื่นแต้ม
ส่วนแม่หญิงอันดับหนึ่งแห่งสำนักวิหคอสนีบาตนั้น ในตอนนี้เธอกำลังนั่งยองๆร้องไห้อย่างไม่หยุดหย่อนต่อหน้าเว่ยหยวนตี้
“ฉิงเชิน ลูกอย่าร้องไห้ไปเลยนะ การแพ้ชนะเป็นเองธรรมดา ด้วยการบ่มเพาะของเจ้าแล้ว สูงล้ำกว่าคนอื่นในงานประลองมากนัก จะขาดก็เพียงประสบการณ์การต่อสู้เพียงเท่านั้น”
หลิวฉินที่เป็นผอ.สำนักอสนีบาตเองนั้นก็อดไม่ได้ที่จะเข้ามาพูดปลอบในด้วยเช่นกัน “ฉิงเชิน ช่างมันเถอะนะคนดี ต่อให้สำนักของเรานั้นได้ที่สี่ ข้าเอ
