เมื่อเห็นว่าคนอื่นที่อยู่กับเว่ยฉิงเชินออกจากมิติประลองไปหมดแล้ว เขานั้นเพียงต้องทำให้เธอนั้นอ่อนแรงลงเพียงเล็กน้อย นั่นก็เพียงพอที่เขานั้นจะฝังแผ่นแก่นพลังงานใส่หัวของเว่ยฉิงเชินในขณะที่สู้กันในระยะประชิด เพียงเท่านี้ ภารกิจของเขาก็จะลุล่วง
เมื่อเห็นว่าผ้าไหมแดงในมื่อของเว่ยฉิงเชินสะบัดมาที่ตนอย่างโหดร้ายพร้อมกับพลังแห่งสายลมและสายฟ้า หลินฟานได้หัวเราะอย่างบ้าคลั่งและโจนทะยานขึ้นไปด้านบนพร้อมทั้งดาบในมืออย่างไม่แหนงหนี และสับลงไปบนแขนของฉิงเชินในทันที
ฉากนี้เฉินเฉียงเห็นมามากมายหลายครั้งแล้ว
หลินฟานนั้นต้องการตัดทางหนีของเว่ยฉิงเชินก่อนจึงจะบังคับใส่แผ่นแก่นพลังงานบนหัวของเธอ
เมื่อเห็นฉากนี้ ธนูพลังงานของเฉินเฉียงที่ง้างไว้อยู่นานแล้วได้พุ่งตรงไปประดุจดั่งประกายสายฟ้าและตัดไปที่ปลายดาบของหลินฟานในทันที
ด้วยการที่มันเกิดขึ้นเร็วมาก หลินฟานทำได้เพียงมองมายังทิศทางที่เฉินเฉียงโจมตีออกมาด้วยสายตาเย็นยะเยียบ
ในตอนนี้ เฉินเฉียงไม่ต้องหลบซ่อนตัวอีกต่อไป เขานั้นปรากฏกายอยู่ห่างจากคนทั้งสองเพียงสิบเมตรในชั่วพริบตา
หลินฟางมองไปยังเฉินเฉียงด้วยสายตาเย็นยะเยียบ หลังจากนั้นก็พูดออกมาด้วยรอยยิ้มเย็นชา “ไอ้หนู เจ้ามาจากสำนักไหนกัน เจ้าต้องเป็นคนที่คอยตามข้ามาอยู่ตลอดในช่วงนี้ใช่รึเปล่าล่ะ”
“กับลูกหมาระดับนายพลวิญญาณขั้นต้นเช่นเจ้านั้นกล้ามาจากไหนถึงกล้าขัดขวางแผนการของข้า”
เฉินเฉียงได้แกว่งไกวธ
