ย
เมื่อเห็นว่าอาวุธของศัตรูตกอยู่ในมือ เธอมีท่าทางยิ้มกริ่มและโจมตีต่อในทันที
ท่าทางของหลินฟางเปลี่ยนไปในทันที เขามีท่าทางปัดป้องการโจมตีนี้อย่างลนลานพร้อมท่าทางราวกับถูกกดดันอย่างที่สุด
อย่างไรก็ตาม เมื่อเฉินเฉียงเห็นฉากนี้ เขานั้นกลับเป็นฝ่ายลนลานซะเอง
นั่นก็เพราะเขารู้ดีว่านี่เป็นแผนของหลินฟานที่จะล่อลวงให้ศัตรูโจมตี ยิ่งไปกว่านั้นคือไอ้ดาบนั่นมันเป็นเพียงตัวขัดขวางเขาเสียด้วยซ้ำ อาวุธที่แท้จริงของเขานั้นคือฝ่ามือนั่น
นั่นก็เพราะในฝ่ามือของหลินฟานในตอนนี้มีประกายแสงจ้าที่พร้อมจะฝังแก่นพลังงานไว้ในจุดตันเถียนลับที่กลางหัวของเว่ยฉิงเชินได้ทุกเมื่อ
“เว่ยฉิงเชิน ระวังฝ่ามือของหลินฟาน”
ด้วยความร้อนรนที่เห็นเว่ยฉิงเชินตกอยู่ในแผนของหลินฟาน แม้ว่าเขาจะยังคงดูเป็นหลิวหลาง แต่เสียงของเขานั้นกลับกลายเป็นเฉินเฉียง
เว่ยฉิงเชินที่ใจนั้นเอาแต่คิดถึงเฉินเฉียงอยู่แล้ว เป็นธรรมดาที่เธอจะคุ้นเคยกับเสียงนี้
และเป็นเพราะการเตือนของเฉินเฉียงนี้ทำให้เธอนั้นคิดไปเพียงว่าเธอนั้นเพียงแค่หลอนไปเพราะกำลังตกอยู่ในอันตราย
“พี่ใหญ่เฉินเฉียง…”
แต่ก่อนที่เธอจะได้เอ่ยคำออกมา เธอก็เห็นฝ่ามือขวาของหลินฟานได้ตบลงมาที่หัวของเธอ
————————(ฉันรู้!ทุกคนรู้! ค้างกันไปสิ555 *หัวเราะแบบนางมารร้าย)
