นะ
เมื่อเหล่าผู้บริหารแต่ละสำนักเห็นศิษย์ในสำนักตนทยอยออกมาทีละคนสองคน พวกเขาต่างก็ส่ายหัวและถอดถอนลมหายใจออกมา
“เฮ้อ เท่าที่ดูนี่ข้าว่าก่อนที่จะประลองสี่สำนักจะจบลง ศิษย์สี่สำนักคงจะออกมาจากมิติหมดก่อนซะกระมัง”
“ท่านเว่ยอย่าได้กังวล ข้าได้ยินมาว่าศิษย์จำนวนมากที่หนีออกมานั้นเป็นเพราะถูกไล่ตามโดยสัตว์ประหลาดระดับนายพลขั้นสูงสองตัวนั่น มันจะดีกว่าหากว่าพวกเรานั้นไม่รีบด่วนตัดสินใจไป”
ถึงแม้ว่าส่วนใหญ่นั้นจะถูกหลินฟานแห่งสำนักเสือขาวฆ่ามาก็ตาม หลินฟานคนนี้ดูเหมือนจะมีความสามารถที่สูงล้ำ แม้แต่ระดับนายพลวิญญาณขั้นกลางด้วยกันก็ยังต้องยอมทิ้งอาวุธและยอมแพ้ด้วยตัวเอง
“ไม่เช่นนั้นเหตุการณ์นี้ก็คงไม่เป็นแบบนี้”
“อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนว่าในตอนนี้ยังมีศิษย์อยู่ในมิติอีกห้าร้อยกว่าคนเลยนา”
“ข้าก็หวังเป็นเช่นนั้น” เว่ยหยวนตี้ได้มองไปที่คะแนนของเฉินเฉียง หากว่าเขานั้นไม่สามารถทำคะแนนอีกสองร้ายกว่าแต้ม เขาจะอยู่เพียงแค่อันดับที่สิบเอ็ดเพียงเท่านั้นถึงจะพอจะติดหนึ่งในสิบได้
ในหมู่นักเรียนที่ยังคงอยู่ในมิติประลองนั้นส่วนใหญ่อยู่ในระดับนายพลวิญญาณขั้นกลาง สำหรับนายพลวิญญาณขั้นต้นนั้น ในตอนนี้ที่พอจะทำได้ก็มีเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น
การซ่อนตัว
พวกเขานอกจากต้องหลบซ่อนตัวจากสัตว์ประหลาดระดับขุนพลขั้นกลางและสูงแล้ว ในเวลาเดียวกันพวกเขาก็ต้องหลบนักรบสายเลือดระดับนายพลวิญญาณขั้นกลางที่จะโผล่มาเอาชีวิตเมื่อ