บทที่ 163 จ้าวฮั่นร้องขอ
“หลินฟาน นี่เจ้าเป็นมนุษย์กลายพันธุ์”
เจิ้งยี่กัดฟันแน่นก่อนจะจ้องมองไปยังหลินฟานด้วยสายตาที่จงเกลียดจงชัง
หลินฟานยิ้มกว้างก่อนที่จะพูดออกมา “พี่เจิ้งทำไมถึงพูดเช่นนั้นกัน ท่านเองก็เป็นมนุษย์กลายพันธุ์เฉกเช่นเดียวกับข้า หากท่านไม่เชื่อก็ลองดูร่างของตัวเองก่อนก็ได้”
เมื่อได้ฟังแบบนี้ เจิ้งยี่ตกตะลึงถึงขีดสุดนั่นก็เพราะในตอนนี้เขาพบว่าแขนที่ถูกตัดขาดได้งอกออกมา แหวนเก็บของเองก็ได้กลับมาอยู่ในมือเขาแล้ว ยิ่งไปกว่านั้นคือ หลังของเขาในตอนนี้เริ่มรู้สึกคันขึ้นมา
เมื่อสัมผัสได้ถึงสิ่งเหล่านี้ ท่าทางของเจิ้งยี่ก็เปลี่ยนไป
หลินฟานไม่ได้แยแสต่อท่าทางของเจิ้งยี่ เขาได้พูดขึ้นมาต่อ “พี่เจิ้ง ขอต้อนรับสู่เผ่าพันธุ์มนุษย์กลายพันธุ์”
“ในตอนนี้ยังมีเวลาอีกร่วมเดือน ข้านั้นต้องการจะเปลี่ยนคนอีกสองคนให้เป็นพวกเรา ช่วยข้าหาหลิวถัง เว่ยฉิงเชิน และเฉินเฉียง ทั้งสามคนนี้คือเป้าหมายของข้า ดังนั้นท่าน…..”
“หลินฟาน เจ้าต้องการให้ข้าทำงานให้ ฝันไปเถอะ ต่อให้ข้าต้องแลกชีวิตข้าก็จะกุดหัวเจ้าแม้ข้าจะเป็นมนุษย์กลายพันธุ์ไปแล้วก็ตาม”
หลังจากพูดจบ เจิ้งยี่ได้ดึงเอาดาบมังกรคลั่งออกมาจากแหวนและพุ่งเข้าโจมตีใส่หลินฟานที่หว่างคิ้ว
หลินฟานได้มีท่าทีเปลี่ยนไปในทันที เขาไม่คิดว่าเจิ้งยี่จะมีท่าทีต่อต้านถึงขนาดนี้
อย่างไรก็ตามเขาคิดว่านี่เกิดจากการที่เขาพึ่งจะได้กลายเป็นมนุษย์กลายพันธุ์จึงยอมรับไ