้ข้าไม่มีทางปล่อยให้นางรอดจากชะตากรรมนี้หรอก”
“และนี่ ข้าถึงจะเรียกได้ว่ามีเพื่อนร่วมชะตากรรมอย่างแท้จริง”
หลังจากพูดจบ ท่าทางของชุนเต๋านั้นไม่ได้ต่างไปจากไอ้พวกโรคจิตวิปริตผิดมนุษย์มนา
“บอกไว้ก่อนเลย หลินฟาน หากเจ้าไม่ทำตามข้าในข้อนี้ล่ะก็ ข้าจะออกจากที่นี่และเผยตัวเอง และข้าจะเผยความลับของเจ้าให้ตกตายไปพร้อมข้า”
“นี่เจ้า….เจ้ากล้า” หลินฟานแสดงท่าทางที่ดุร้ายออกมาผ่านใบหน้าในทันที
แต่เขาเองก็ประมาทตรรกะวิปลาสของชุนเต๋ามากเกินไป
ตอนนี้มือของเธอนั้นวางไว้บนปุ่มหนีฉุกเฉินบนบัตรประจำตัวเรียบร้อยแล้ว
“เจ้าเห็นรึเปล่า หลินฟาน ข้านั้นสามารถออกจากที่นี่ได้ทุกเมื่อ หากเจ้ายังคิดจะไม่ทำตาม ข้าก็คงช่วยไม่ได้”
“แต่ข้าบอกไว้ก่อนว่าหากเจ้าสัญญาในเรื่องนี้ ไม่ว่าเจ้าต้องการอะไร ข้าก็จะทำตาม”
เมื่อพูดจบ ชุนเต๋าได้ปล่อยมือจากบัตรประจำตัว ก่อนที่จะหยิบใบดาบของหลินฟานมาจ่อไว้ที่คอด้วยท่าทางราวกับคนโรคจิต
“หลินฟาน เจ้าจะฆ่าข้าก็ได้นะ แต่เจ้าต้องจดจำไว้ว่ายามที่ข้าตาย ข้าจะหลุดรอดออกจากที่นี่”
“และเมื่อถึงเวลานั้น ข้ารับรองได้เลยว่ายามใดที่เจ้าออกจากมิติประลองแห่งนี้ จะมีนักรบระดับราชาอย่างน้อยก็สิบคนที่พร้อมจะฆ่าเจ้าได้ในทันที”
“เมื่อเป็นอย่างนี้ หลินฟาน เจ้าควรจะยอมรับข้อเสนอของข้าดีกว่านะ ไม่อย่างนั้นล่ะก็ หึ เจ้าเตรียมเผชิญหน้ากับผลลัพธ์ได้เลย”
“เจ้า…..”
ท้ายที่สุด เมื่อหลินฟานลองชั่งน้ำหนักดูระหว