บทที่ 153 ตกตายจนหมดสิ้น
ในขณะเดียวกัน งูลายทองที่เข้าไปในร่างของเขานั้นก็เหมือนจะชักดิ้นชักงออยู่พักหนึ่ง ก่อนที่จะหลอมละลายไปกับเลือดของเขาในชั่วพริบตา
-…..เป็นเพราะสายเลือดของเขาสินะ-
เฉินเฉียงเข้าใจเรื่องเกือบทั้งหมดได้ในทันที
ตอนที่เขาถูกโจมตีด้วยจระเข้เขี้ยวยักษ์นั่นจนบาดเจ็บจนพ่นเลือดออกมานั้น ด้วยการที่สายเลือดโกลาหลแรกกำเนิดของเขานั้นมีพิษที่รุนแรงผสมอยู่ และพิษนี้ทำให้งูลายทองทั้งหมดนี้ต้องตกตาย
ส่วนงูลายทองที่ทะลวงเข้าไปในร่างกายของเขานั้น พวกมันก็ต้องตกอยู่ในสภาพที่ไม่ต่างกัน ไม่สิ ต้องบอกว่าพวกมันน่าอนาถยิ่งกว่าเพราะพวกมันนั้นรับเลือดของเขาที่เป็นพิษเข้มข้นไปตรงๆจนกระทั่งพวกมันหลอมรวมไปกับเลือดพิษของสายเลือดโกลาหลแรกกำเนิดของเขา
ที่โลกภายนอกในตอนนี้ ผอ.วิหคอสนีบาต หลิวฉินได้ฟื้นคืนมาจากอาการหดหู่ได้ในที่สุดหลังจากได้รับฟังคำอธิบายของเว่ยหยวนตี้และผอ.คนอื่นๆไปแล้ว
อย่างไรก็ตาม หลิวฉีนั้นคิดศิษย์ที่เธอได้หมายตาเอาไว้ นี่จึงทำให้เธอนั้นยากที่จะฟื้นคืนมาจากจิตใจที่หดหู่ได้อย่างสมบูรณ์ อีกทั้งเธอยังเป็นห่วงศิษย์คนอื่นที่น่าจะจับกลุ่มรวมกับเธออยู่ เธอจึงได้เงยหน้าขึ้นสำรวจจอแสดงค่าคะแนนด้วยความเป็นกังวล
เป็นตอนนี้ที่หลิวฉินได้เห็นว่าเฉินเฉียงผู้ซึ่งอยู่ในอันดับ 79 ได้มีตำแหน่งทะยานขึ้นมายี่สิบอันดับ เธอมองไปยังเฉียนฝู่แล้วพูดออกมา “เฉียนฝู่ เฉินเฉียงของเจ้านั้นตำแหน่งขึ้นสูง
