รบนั้นต้องการที่จะฆ่าสัตว์ประหลาดระดับนายพลมากมายขนาดนี้ในเวลาอันสั้น พวกเขาก็ยังต้องมีความต้องการหลายๆอย่างเพื่อให้ได้ผลแบบนี้ไม่ใช่เหรอ
แล้วเฉินเฉียงทำได้ยังไงกัน
คนแรกที่ตั้งข้อสงสัยขึ้นมาคือหลัวเฟิง ผอ.แห่งสำนักเสือขาวผู้ซึ่งยอมรับไม่ได้ที่ศิษย์อันดับหนึ่งของตนหรือก็คือเฉียวกังถูกทิ้งคะแนนไปขนาดนี้
“เฒ่าเฉียน ไอ้เจ้าเฉียนเฉียงที่เจ้าให้ค่ามันนักหนาน่ะ เจ้าน่าจะรู้ความแข็งแกร่งของมันดีกว่าใครไม่ใช่เหรอ แล้วเจ้าเชื่อจริงๆเหรอว่านักรับระดับนายพลวิญญาณขั้นต้นอย่างมันจะทรงพลังได้ถึงขนาดนี้”
“เรื่องนี้….” เฉียนฝู่ที่โดนถามแบบนี้ก็ไม่รู้ว่าจะตอบยังไงดีเหมือนกัน
“คงไม่ใช่ว่าจอแสดงผลมีปัญหาหรอกนะ” ในตอนนี้ แม้แต่จ้าวหยางแห่งสำนักเต่าดำ เมื่อเห็นผลคะแนนนี้ก็ไม่มีทางเลือกทำได้เพียงถามออกมาอย่างโง่ๆ
หลิวฉิน ผอ.แห่งสำนักวิหคอสนีบาตนิ่งคิดไปเล็กน้อยก่อนที่จะพูดออกมา “หากไม่ใช่ระบบมีปัญหาล่ะก็ ก็พอจะมีคำตอบหนึ่งที่พอจะเป็นไปได้”
“พวกท่านจำได้รึเปล่าว่าก่อนหน้านี้ ศิษย์ของข้าหลิวฉีนั้นถูกฆ่าในการต่อสู้กับสัตว์ประหลาดแล้วทุกคนให้ความเห็นว่าเธอนั้นได้ไปพบเจอกับงูลายทองที่อยู่ในแม่น้ำทรายดูด”
“และพวกท่านยังให้ความเห็นว่าพวกมันน่าจะร่วมมือกับจระเข้เขี้ยวยักษ์ซึ่งพวกมันล้วนแล้วอยู่ในระดับนายพลขั้นกลาง หากนับเป็นจำนวนก็คือมีสัตว์ประหลาดระดับนายพลขั้นกลางอยู่ 201 ตัวพอดิบพอดี”
“เป็นไปได้ว่าพวกเขาร่วม
