มาะกับการจัดการงูลายทองพวกนี้ แต่นี่ไม่เท่ากับหาว่าเฉินเฉียงคือพวกมนุษย์กลายพันธุ์ที่แฝงตัวเช่นนั้นเรอะ”
“ไม่มีทาง”
เป็นตอนนี้ที่เว่ยหยวนตี้ เฉียนฝู่ และซุนไค ได้ประสานเสียงตีตกความคิดของหลัวเฟิงในทันที
ซุนไคพูดออกมาด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ข้านั้นเห็นด้วยกับส่วนแรกที่เจ้าวิเคราะห์เท่านั้นว่าเฉินเฉียงนั้นมีความเป็นไปได้ที่จะมีเทคนิคการโจมตีหมู่ที่ทรงพลังเท่านั้น”
“แต่ข้าไม่เห็นด้วยที่เจ้ากล่าวหาว่าเด็กนั่นคือมนุษย์กลายพันธุ์”
“พวกเจ้านั้นไม่รู้ว่าเด็กนั่นไม่เพียงจะทำลายแผนการใหญ่ที่มนุษย์กลายพันธุ์คิดจะก่อการในตึกจอมพลภาคกลางของพวกเรา ยิ่งไปกว่านั้น แผนการนั้นก็คือการทำลายสายลับมนุษย์กลายพันธุ์กว่าสามสิบตนที่เตรียมที่จะถูกส่งไปแทรกซึมในสำนักมังกรอาชูร่าของข้าและตึกจอมพลต่างๆของภาคกลางเรา”
“ยิ่งไปกว่านั้นคือเจ้าสายลับพวกนี้ ต่อให้เป็นระดับพวกเราก็ไม่อาจพบเจอมันด้วยวิธีปกติ”
“และเหนือสิ่งอื่นใดแล้ว เฉินเฉียงไม่แค่ค้นพบพวกมัน เขายังร่วมกับศิษย์สำนักของข้าสังหารพวกมันจนหมดสิ้น”
“คำกล่าวหาของเจ้าที่ว่าเฉินเฉียงคือมนุษย์กลายพันธุ์นั้น ข้าไม่เห็นด้วยอย่างที่สุด”
“ข้าเองก็ไม่เชื่อว่าเฉินเฉียงจะเป็นมนุษย์กลายพันธุ์” เว่ยหยวนตี้พูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่นุ่มลึก
