บทที่ 141 ปฏิเสธการต่อสู้
“ถูกต้อง ขอบเขตเจตจำนงแห่งการต่อสู้”
ราชาสวรรค์ได้พูดต่อ “ด้วยการที่เจ้านั้นคือนักรบมีชีวิต ตราบใดที่เจ้าฝึกฝนมันได้อย่างดี เจ้าจะมีอนาคตที่ไม่สิ้นสุด”
“เมื่อเจ้าเข้าสู่ระดับนายพลวิญญาณขั้นต้นช่วงปลาย เจ้าต้องไม่รีบร้อนที่จะเปิดจุดชีพจรลับที่สิบสาม แต่ให้เจ้านั้นทำการสะสมพลังงานสายเลือดไว้ในจุดชีพจรลับตามปกติ”
“เมื่อระดับพลังงานสายเลือดภายในร่างกายนั้นขึ้นไปถึงจุดหนึ่งแล้ว ขอบเขตเจตจำนงแห่งการต่อสู้ที่ว่านี้จะออกมาด้วยตัวเอง และเมื่อสิ่งนี้ปรากฏ ไม่เพียงจะทำให้ตัวเจ้านั้นอยู่เหนือศัตรูอย่าต่อสู้แล้ว เมื่อเจ้าทะลวงเข้าสู่ระดับนายพลวิญญาณขั้นกลางได้ พลังสายเลือดที่เก็บสะสมไว้จนถึงระดับที่บังเกิดขอบเขตเจตจำนงแห่งการต่อสู้นี้จะช่วยทะลวงจุดชีพจรลับให้เจ้าเพิ่มเติมได้สองถึงสามจุดในคราวเดียว”
“และในทำนองเดียวกัน เมื่อเจ้ากำลังจะก้าวไปสู่ระดับนายพลทักษะพิเศษขั้นสูง เจ้าก็สมควรจะทำเช่นนี้ด้วย”
เมื่อได้ยินคำอธิบายของราชาสวรรค์ เฉินเฉียงได้นั่งนิ่งคิดอยู่ในใจพักหนึ่งก่อนที่จะยืนขึ้นและพูดออกมา “ขอขอบคุณท่านราชาสวรรค์ ข้าจะจดจำความใจดีของท่านที่แนะนำเรื่องนี้ประทับเอาไว้ในใจ”
ถึงแม้ว่าเขานั้นจะไม่เคยได้ยินเรื่องของขอบเขตเจตจำนงแห่งการต่อสู้นี้มาก่อน แต่สิ่งนี้เป็นสิ่งที่คล้ายคลึงกับผอ.เฉียนและอาจารย์ของเขาฮู่ต้าไฮ่เคยบอกเขาเอาไว้ เขาจึงเชื่อว่านี่ย่อมไม่ใช่เรื่องลวงแต
