บทที่ 135 คุยกับผอ.
“ของดีๆทั้งนั้นเลยแฮะ”
ซุนไครีบหยิบดาบดั้นเมฆของเฉินเฉียงออกมาจ้องมองอย่างฉงนสนเท่ห์ เขาหยิบมันวาดตัดอากาศอย่างช้าๆสองสามหน ก่อนที่จะเอ่ยชมออกมา “มีดเล่มนี้ดีพอตัวเลยนะเนี่ย ทักษะการตีมันนี่เรียกได้ว่าสูงล้ำ แน่นอนว่าย่อมไม่ใช่ผลงานของมนุษย์กลายพันธุ์ใช่รึเปล่า”
“ท่านผอ. โปรดคืนดาบเล่มนั้นให้ข้าด้วย มันเป็นของดูต่างหน้าผู้อาวุโสของข้าที่ล่วงลับจากไป” เฉินเฉียงพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยียบ
“อย่าได้กังวล ข้าบอกเจ้าไปแล้วนี่ว่าตราบใดที่ยืนยันตัวตนของเจ้าได้แล้วข้าจะคืนให้”
“อืมมมม แก่นคริสตัลมากมายและคุณภาพค่อนข้างดี แค่เห็นเจ้านี่ไม่รู้เลยนะเนี่ยเจ้าร่ำรวยขนาดนี้ เจ้าคงไม่ได้ขโมยมันมาหรอกนะ”
เป็นตอนนี้ที่ซุนไคได้หยิบเอาแผ่นพลังงานทั้งสิบสี่ชิ้นขึ้นมา “แผ่นพลังงานพวกนี้ยังมีกลิ่นเลือดอยู่เลยแฮะ ดูเหมือนว่าพวกมันถูกนำออกจากร่างของมนุษย์กลายพันธุ์หลังจากถูกฆ่าแล้ว เกิดอะไรขึ้นล่ะ หึ พวกแกเกิดความขัดแย้งภายในกันรึไง”
ซุนไคได้พูดยั่วยุเฉินเฉียงเล็กน้อยและเริ่มตรวจสอบของอื่นต่อ “นี่มันข้อมูลของตงเจี๋ยนที่อยู่ในสำนักพวกเรานี่ อืมม…. นี่บัตรประจำตัวสำนักเต่าดำเหรอ… หืม นี่มันอะไรกัน”
“ห้ะ”
ในที่สุด ซุนไคก็ได้พบสิ่งที่ทำให้เขานั้นต้องตกตะลึง เขาเงยหน้าขึ้นมามองเฉินเฉียงและพูดขึ้นมา
“เจ้านี่ทำให้ข้าประหลาดใจได้จริงๆ”
จากของที่อยู่ในแหวนของเจ้านั้นบ่งบอกว่าเจ้าฆ่าทั้งเผ่าพ
