บทที่ 136 อธิบาย
เพียงไม่นาน ผอ.เฉียนที่อยู่อีกฟากฝั่งหนึ่งก็ราวกับนึกอะไรได้บางอย่าง เขาจึงได้พูดออกมา “เฉินเฉียง นี่เจ้าคิดจริงๆเหรอว่ากำไลสื่อสารที่ต้องใช้แต้มคะแนนกว่าห้าพันแต้มแลกมานี่จะเป็นกำไลสื่อสารทางเดียวจริงๆน่ะ”
“ลองมองไปที่ฐานของหน้าปัดแถวๆด้านในดู มันจะมีปุ่มอยู่ เจ้ากดปุ่มนั้นแล้วฟังก์ชันสื่อสารจะใช้งานได้”
“ไอ้บ้าซุนอยู่ไหน บอกให้มันช่วยเจ้าเร็วๆเข้า”
“โว้วววว”
ซุนไคในตอนนี้อารมณ์พลุ่งพล่านขึ้นมาในทันทีที่ได้ยิน “นี่มันทำให้ข้าอารมณ์เสียแล้วยังมีหน้ามาใช้ข้าอีกเนี่ยนะ ไอ้เฒ่าเฉียน รอก่อนเถอะเอ็ง ถ้าแกไม่ให้เหตุผลดีๆออกมานะ อย่าหวังว่าลูกศิษย์แกจะได้รอดกลับไปครบสามสิบสอง ฮึ”
ถึงแม้ซุนไคพูดออกมาแบบนั้น แต่เขาก็ยังช่วยเฉินเฉียงคืนค่าของระบบสื่อสารอยู่ดี
“ผอ.เฉียน ข้าเฉินเฉียงพูดครับ”
ทันทีที่เฉินเฉียงเอ่ยคำออกมาเล็กน้อย ผอ.เฉียนได้ทำการพร่ำบ่นออกมาอย่างไม่หยุดปาก
“ไอ้เด็กนรก”
“เจ้าทำเรื่องให้ข้าอย่างแสบสันนัก”
“เจ้ารู้รึเปล่าว่าจางหยวนกับคนในกองกำลังของมันนั้นทำอะไรกับสำนักของเราไว้บ้าง”
“เป็นเพราะเจ้าไปร่วมศึกที่อ่าวจันทร์เสี้ยวแล้วสร้างผลงานแม้แต่นายพลกองกำลังร่วมก็ยังเอ่ยสรรเสริญอย่างไม่ขาดปากว่าเจ้ามอบชัยชนะที่ยิ่งใหญ่ที่สุดให้กับมนุษยชาติ”
“ผู้บัญชาการสูงสุดแห่งกันหนันเองถึงกับขอให้ข้าแต่งตั้งเจ้าให้เป็นนายพลเว่ยหวู่เลยนะโว้ย”
“แถมจางหยวนแห่งกองกำลังเทียนเว่ยนั่นไ
