ด้ปรามาสออกมาแล้วว่าเจ้านั้นคือผู้นำกองกำลังที่แท้จริงของกองกำลังเทียนเว่ยแล้วอีก”
“ไอ้บ้าพวกนั้นถึงกับกล้าหาเรื่องต่อหน้าข้าโดยไม่ไว้หน้าข้ากันเลยสักนิด”
“พวกเราต่างก็คิดว่าเจ้านั้นตายไปแล้วทั้งนั้น ใครจะไปคิดว่าเจ้ายังมีชีวิตอยู่แถมยังไปเสนอหน้าอยู่ที่สำนักมังกรง้องแง้งนั่นอีก”
“เจ้าไปทำบ้าอะไรที่นั่น ฮะ อย่าบอกนะว่าเจ้าลืมไปแล้วว่าเป็นคนของสำนักเต่าดำ”
“อย่าบอกนะว่าหลังจากก่อเรื่องไปมากมายขนาดนี้แล้วยังมีหน้าจะออกจากสำนักเต่าดำน่ะ ฝันไปเถอะเอ็ง”
หลังจากผอ.เฉียนได้ระบายความอัดอั้นตันใจที่สั่งสมมากว่าหนึ่งปีออกมาได้แล้ว เขาได้เริ่มสงบสติอารมณ์ลงได้ แต่กระนั้น คงที่งงกลับกลายเป็นเฉินเฉียง ซุนไค และคนอื่นๆ
กับนักรบสายเลือดเพียงแค่ระดับขั้นนายพลวิญญาณที่ไม่มีหัวนอนปลายเท้าผู้นี้กับได้รับการอวยยศจากผู้บัญชาการสูงสุดให้เป็นนายพลเว่ยหวู่เนี่ยนะ
ซุนไคและคนอื่นๆตอนนี้ได้มองเฉินเฉียงตั้งแต่ให้จรดเท้าใหม่อีกครั้ง แต่ไม่ว่ามองยังไงเขาก็ไม่เห็นว่าเฉินเฉียงมีความพิเศษตรงไหน
ในขณะที่ผอ.เฉียนได้เว้นช่วงพูดเพื่อสงบสติอารมณ์จนเส้นเลือดปูดโปนอยู่นี้เองนั้น เฉินเฉียงก็ได้พูดออกมา “ผอ.เฉียน พอดีตอนนี้ผมมีปัญหานิดหน่อยครับ คือผมต้องให้ผอ.ช่วยยืนตัวตนผมให้ทีว่าผมเป็นผมจริงๆ ตอนนี้ผอ.ซุนกับพวกเขาคิดว่าผมไม่ใช่เฉินเฉียง หากว่าไม่มีใครยืนยันให้ผมได้ ผมคงไม่น่าจะรอดอ่ะ”
“หะ มันกล้าเรอะ”
ผอ.เฉียนที่ยังไม่ทั
