นทันที
-นี่เขาเผลอทำอะไรออกไปกัน-
กงเหลียงได้เดินมาที่ด้านหลังของเฉินเฉียงด้วยใบหน้าที่บึ้งตึงและพูดออกมา “ตงเจี๋ยน เปลี่ยนใบหน้ากลับเป็นใบหน้าของเป้าหมายเดียวนี้”
“ไอ๊หยา…หัวหน้ากง ข้าขอโทษ ข้าจะรีบทำเดี๋ยวนี้” เฉินเฉียงรีบเปลี่ยนรูปลักษณ์ของตนเป็นตงเจี๋ยนในทันที
“ตงเจี๋ยน จงจดจำไว้ให้ดี ต่อให้อยู่ที่นี่ เจ้าในตอนนี้ก็ต้องทำตัวราวกับว่าเจ้าคือตงเจี๋ยนตัวจริง และลืมตัวตนของเจ้าไปให้ได้”
“ไม่อย่างนั้นล่ะก็ เจ้าจะออกไปปฏิบัติภารกิจที่เจ้าได้รับมอบหมายได้ยังไง”
“แล้วก็ ตามข้อมูลที่ได้รับมานั้น ตงเจี๋ยนเองดูเหมือนจะเป็นพวกเจ้าชู้ที่หาความสุขในชีวิตไปวันๆ ดังนั้นเจ้าเองก็ต้องเรียนรู้ที่จะเป็นคนประเภทนั้นให้ได้ด้วย และนี่จะไม่ทำให้เจ้านั้นถูกสงสัย”
“นอกจากนั้นเจ้าจำได้รีเปล่าว่าตงเจี๋ยนนั้นมีเพื่อนสาวคนสนิทอยู่ที่สำนักมังกรอาชูร่าน่ะ”
เฉินเฉียงเมื่อได้ยินก็ยิ้มออกมาอย่างละไปก่อนที่จะยืนแบบหย่อนขาครึ่งนึงและพูดออกมา “หัวหน้ากง ท่านถามถึงชุนเต๋าน้อยของข้าเช่นนั้นรึ”
กงเหลียงพยักหน้าเล็กน้อย “ดี ท่าทางของเจ้าคล้ายกับตงเจี๋ยนบางแล้ว แต่ยังไงซะเจ้ายังต้องการเรียนรู้นิสัยของเป้าหมายให้มากขึ้น”
“ยามเมื่อข้าเอ่ยถึงชุนเต๋าน้อยล่ะก็ หากเป็นตงเจี๋ยนจริง เขาก็สมควรจะแสดงออกมาด้วยท่าทีที่เจ้าเล่ห์และหื่นกระหาย”
“ข้าก็รู้ดีนะว่าพวกเรานั้นเป็นมนุษย์กลายพันธุ์ พวกเรานั้นไม่ได้มีความใส่ใจในเรื่องความรักค