ด้ชี้ไปที่หลิวเหลียงก่อนที่จะพูดออกมา “พวกเจ้าเห็นรึยัง นี่คือสิ่งที่พวกมนุษย์ ไม่สามารถมอบให้กับพวกเราได้”
“ลองนึกดูสิว่าต่อให้พวกเจ้านั้นตกตายลงไป แต่ตราบใดที่แผ่นพลังงานของพวกเจ้ายังคงอยู่ ไม่เพียงพวกเจ้าจะได้เกิดใหม่ พวกเจ้ายังสามารถได้รับความแข็งแกร่งดั้งเดิมกลับคืนมาด้วย ยิ่งไปกว่านั้นคือ ตราบใดที่พลังงานในแผ่นพลังงานนี้ยังไม่หมด พวกเจ้าจะถือได้ว่าไม่มีวันตาย และนี่ก็เทียบเท่ากับว่าพวกเจ้านั้นมีชีวิตอยู่ชั่วนิจนิรันดร์”
หลังจากที่กงเหลียงพูดจบ เหล่ามนุษย์กลายพันธุ์ก็อดไม่ได้ที่จะแสดงท่าทีกระหยิ่มยิ้มย่องออกมา
ชีวิตนิรันดร์
สิ่งที่พวกเขานั้นไม่อาจแม้จะคิดถึงได้
“อย่างไรก็ตาม….” กงเหลียงได้พูดตัดบทขึ้นมา “ถึงแม้พวกเจ้านั้นจะได้รับชีวิตนิจนิรันดร์ แต่นั่นแลกกับการที่ระดับการบ่มเพาะของพวกเจ้านั้นไปได้เพียงแค่นายพลวิญญาณทักษะพิเศษขั้นสูงเพียงเท่านั้น ไม่สามารถไปต่อได้อีก”
เมื่อได้เห็นว่าท่าทีของผู้คนนั้นเริ่มที่จะหม่นหมองลง กงเหลียงก็ได้พูดออกมาอีกครั้ง ด้วยเสียงที่ดังกว่าเดิม “ทุกคนอย่าพึ่งหมดหวังไป ด้วยความเชี่ยวชาญของพวกเรานั้น ใครจะกล้าฟันธงได้ว่าพวกเราไม่อาจจะพัฒนาแผ่นพลังงานให้ดีกว่านี้ได้อีกในอนาคต”
“เมื่อถึงเวลานั้น พวกเจ้า ก็จะสามารถไปถึงระดับราชาได้อย่างไม่อยากเย็น”
“แต่ก่อนถึงเวลานั้น พวกเรา ยังมีเรื่องที่ต้องทำอย่างการเพิ่มจำนวนสมาชิกระดับสูง”
“ดูตงเจี๋ยนเป็นตัวอย่าง”
