กงเหลียงได้ชี้ไปที่เฉินเฉียงก่อนจะพูดออกมา “ตงเจี๋ยนนั้น หลังจากที่เขาได้ฝังแผ่นพลังลงไปในร่างกายแล้ว เขานั้นสามารถบ่มเพาะได้ไปถึงระดับขั้นราชาเหนือมนุษย์”
“ราชาเหนือมนุษย์…เหรอ”
“ราชาเหนือมนุษย์เนี่ยนะ”
นอกจากเฉินเฉียงแล้ว ทุกคนต่างก็มองหน้ากัน นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้ยินระดับการบ่มเพาะนี้
“ถูกต้อง ระดับราชาเหนือมนุษย์” กงเหลียงเองดูภูมิใจราวกับว่าตัวเขาเองได้ไปยังถึงระดับขั้นแล้ว
“หลังจากพวกเจ้าไปถึงระดับราชาเหนือมนุษย์แล้ว พวกเจ้าจะสามารถเติมเต็มในสิ่งที่ขาดหาย และนี่จะถือได้ว่าเป็นชีวิตนิจนิรันดรอย่างแท้จริง”
“ว้าววววว”
เสียงร้องตื่นตะลึงของมนุษย์กลายพันธุ์ทั้งสิบสามแสดงให้เห็นในทันทีว่าพวกเขานั้นอิจฉาเฉินเฉียงมากมายจนแสดงออกมาทางสายตาในทันทีว่ามากมายขนาดไหน
ในขณะเดียวกัน เฉินเฉียงก็ได้จ้องมองไปยังพวกเขา
แต่ดวงตาของเขาฉายแววแห่งความหิวกระหายออกมา
-นี่เขาควรจะดูดซับใครก่อนดีนะ-
แน่นอนว่ากับเรื่องนี้เขาจะขอละหลิวเหลียงไว้สักคน นั่นก็เพราะหากเขาเผลอไปใช้ทักษะของหลิวเหลียงต่อหน้ามนุษย์คนอื่น เขาคงถูกสังหารทิ้งในทันที
เขานั้นต้องคิดให้ดีก่อนที่จะดูดซับ
“ไอ๊หยา… พี่ชายตงเจี๋ยน ขอแสดงความยินดีกับว่าที่ราชาเหนือมนุษย์ก่อนล่วงหน้าเลยแล้วกัน”
“ในเมื่อตอนนี้พวกเรายังอยู่ด้วยกัน พวกเรานั้นต้องยินดีที่จะสร้างสายพันธุ์อันดีกับเจ้าอย่างแน่นอน”
หลังจากพูดจบ หลิวเหลียงก็ได้เข้ามาจับมือเฉินเฉ
