ึกจอมพลเหมันต์จันทราและจากผู้บัญชาการสูงสุดออกมาอ่าน ด้วยน้ำเสียงที่นุ่มลึก
“เฉินเฉียงแห่งกองกำลังเทียนเว่ยเพียงคนเดียว ก่อการที่เป็นประโยชน์ต่อมนุษยชาติเทียบเท่ากับอัจฉริยะนับห้าพันคนในชั่วข้ามคืน”
“ผู้บัญชาการสูงสุดได้ร้องขอให้สำนักเต่าดำ มอบยศพิเศษให้กับศิษย์แผนกวิชายุทธพิเศษแห่งสำนักเต่าดำ เฉินเฉียง เป็นนายพลเว่ยหวู่(จอมพลัง) และให้ประกาศเกียรติคุณให้แก่ศิษย์สำนักเต่าดำได้ประจักษ์ในความสามารถของเขา”
เมื่อจางหยวนอ่านคำสั่งของผู้บัญชาการสูงสุดนี้ทำให้ทั่วทั้งหอประชุมมีแต่ความเงียบงัน
เมื่อสี่เดือนก่อน ผอ.ได้ลั่นระฆังแห่งสำนักเต่าดำ เพื่อมอบรางวัลให้กับคุณความดีที่เฉินเฉียงได้สร้างชื่อเสียงให้กับสำนัก สี่เดือนต่อมา เหตุการณ์เดิม เหตุผลเดิม และเฉินเฉียงคนเดิม กับชายหนุ่มอายุสิบแปดที่มาอยู่ได้ยังไม่ถึงครึ่งปีดี แต่กลับได้รางวัลจากเขตกันหนันอีกครั้ง
ที่แถวหน้าในตอนนี้ ที่นั่งข้างหลังจางหยวนนั้น หลู่คังเฟิงได้ตบหน้าตัวเองอย่างหนักหนึ่งที และก่อนที่ผู้คนจะได้ไต่ถาม เขาก็ได้ตบหน้าตัวเองอย่างหนักไปอีกทีหนึ่ง
“จางหยวน…นี่….เจ้าพูดเรื่องอะไรกัน ลูกศิษย์….ของข้า โดนไล่ฆ่า(ที่อาณานิคมเขาหมาง) โดนกล่าวหาจนเกือบโดนจับตัวสำเร็จโทษ(ตอนจับเจิ้งตี้ที่เป็นไส้ศึก)”
“แล้วยังต้องตกตาย”
“ผอ.เฉียน….ท่าน….ท่าน ให้คำมั่นกับข้าเมื่อสี่เดือนก่อนไม่ใช่เหรอว่าเขาจะไม่เป็นอะไร”
“ท่าน…สัญญา…กับข้าไว้”
ฮู่ต้าไฮ่
