บทที่ 118 ผู้รักษาการที่ไม่ต้องการรักษาการ
เว่ยหยวนตี้ได้หันไปมองที่ซากร่างของลีปิงอย่างไม่แยแสและพูดออกมาด้วยความเคารพ “ท่านผู้บัญชาการสูงสุด นี่เป็นความผิดของข้าเอง โปรดลงโทษข้าด้วย”
“เอาล่ะ หยวนตี้ ถึงแม้เจ้าดูจะไม่แยแสในเรื่องนี้ แต่ข้าก็เชื่อว่าเจ้านั้นไม่ได้อยู่ในอารมณ์ที่ดีเช่นเดียวกัน ข้าจะไม่ลงโทษเจ้า”
“แต่ข้าก็ยังอยากรู้ว่าอะไรที่ทำให้ตัวเจ้านั้นเสียสติไปได้ถึงขนาดนี้”
เว่ยหยวนตี้ในตอนนี้เองก็ได้สังเกตเห็นว่าจางหยวนและพวกยังคงคุกเข่าอยู่กลับพื้นอย่างไม่ไหวติง เว่ยหยวนตี้ได้รีบเดินเข้าไปและช่วยพวกเขาให้ลุกขึ้นยืนก่อนที่จะพูดออกมา
“ท่านผู้บัญชาการสูงสุด เมื่อสี่เดือนก่อน ข้าได้รับรายงานด่วนมาว่าสถานการณ์ทางใต้นั้นไม่สู้ดีนัก และในตอนนั้นเอง กองกำลังเทียนเว่ยได้มาหาข้าด้วยเรื่องบางอย่างพอดี ข้าเองในตอนแรกก็ยังลังเล แต่ในที่สุดก็ได้ส่งพวกเขาไปที่นั่น”
“แต่หลังจากที่พวกเขาได้กลับมาแล้ว แต่หลานชายข้าที่พึ่งจะได้พบเจอ กลับไม่ได้กลับมาด้วย”
“นี่ทำให้ข้าปวดใจเกี่ยวกับเรื่องนี้มาก และเป็นตอนนั้นที่ลีปิงเข้ามาพบข้าในขณะที่คลุ้มคลั่งพอดี ทำให้ข้าเผลอฆ่าลีปิงไป”
“ถึงแม้จะเป็นอุบัติเหตุ แต่ลีปิงก็เป็นผู้ที่มีระดับการบ่มเพาะในระดับนายพลวิญญาณขั้นสูง แถมยังเป็นคนที่สร้างคุณงามความดีให้กับเขตกันหนันอย่างมาก เมื่อเป็นเช่นนี้ ข้าหวังว่าท่านผู้บัญชาการสูงสุด โปรดลงโทษข้าด้วย”
“เดี๋ยวนะ” ผู้บ
