บทที่ 119 นามที่ไม่ควรได้รับการดูถูก
ในทันทีที่สิ้นเสียงของจางหยวน ผอ.เฉียนก็ได้ปรากฏขึ้นตรงหน้าของจางหยวนในทันที
“จางหยวน เจ้าหมายความว่ายังไง เฉินเฉียงไปหาเจ้าอย่างนั้นรึ”
ผอ.เฉียนนั้นเขาไม่ได้ใส่ใจการเคลื่อนไหวของเฉินเฉียงสักเท่าไหร่นักหลังจากเฉินเฉียงได้ปิดกำไลสื่อสารไป
เหตุผลนั้นก็เพราะขนาดหลู่คังเฟิงยังทำอะไรเฉินเฉียงไม่ได้ แล้วอันตรายจะย่ามกลายเขาได้ยังไงกัน
“จางหยวน เจ้าหมายความว่าศิษย์ของข้าไปเข้าร่วมกับกองกำลังเทียนเว่ยงั้นรึ” ฮู่ต้าไฮ่นั้น ในฐานะอาจารย์แล้วแน่นอนว่าต้องใส่ใจในเรื่องเฉินเฉียงยิ่งกว่าใคร แต่ด้วยการที่ว่าช่วงที่ผ่านมานั้น เฉินเฉียงไม่ได้ส่งข่าวมากว่าสี่เดือนแล้ว นี่จึงเป็นธรรมดาที่เขาต้องถามออกมาถึงแม้ว่าจะไม่สมควรก็ตาม
“ผอ.เฉียน อาจารย์ พี่น้องทุกท่าน โปรดเข้าไปในหอประชุม นี่คือเอกสารจากผู้บัญชาการสูงสุดและผู้การแห่งตึกจอมพลเหมันต์จันทรา พวกเขามีคำสั่งให้มาส่งข้อความนี้ให้กับทุกคนในสำนัก”
-ผู้บัญชาการสูงสุด….งั้นเหรอ-
เมื่อได้ยินคำคำนี้ทำให้ผอ.เฉียนแสดงออกมาซึ่งใบหน้าที่เคร่งเครียด
เขานั้นสามารถเพิกเฉยหลินเฟิงได้เพราะเขานั้นถือได้ว่าอยู่ระดับเดียวกัน แต่หากนี่มาจากตึกผู้บัญชาการสูงสุดล่ะก็ นั่นถือว่าเป็นตัวตนที่แม้แต่เขาผู้ซึ่งดำรงตำแหน่งในสำนักศึกษาแบบนี้ก็ไม่อาจที่จะเพิกเฉยได้
หลังจากอาจารย์และศิษย์ทุกคนได้เข้าไปในหอประชุม จางหยวนได้นำรายงานศึกสงครามจากต
