บทที่ 114 บ่วงแค้น
ในตอนนี้ ทั้งสองฟากฝั่งประหลาดต่างก็มีสัตว์ประหลาดมาออกันนับสิบตน เมื่อทุกตนได้เห็นกุ้งยักษ์ที่โกรธจัด สัตว์ประหลาดก็ได้เข้ามาห้ามปรามในทันที ในขณะที่มดยักษ์กำลังกล่าวขอโทษอยู่ไม่หยุด
ส่วนฟากฝั่งสัตว์ประหลาดแห่งท้องทะเลนั้น เมื่อได้เห็นว่าฝ่ายของตนได้รับบาดเจ็บและยังไม่ได้รับการเอาคืน แล้วพวกมันจะยอมหยุดได้ยังไง
นี่ยิ่งไม่รวมไปถึงการที่นายพลของพวกมันนั้นได้กล่าวกำชับเอาไว้ในตอนที่สั่งพวกมันให้คอยเฝ้าระวังสัตว์ประหลาดแห่งแผ่นดินเอาไว้อีก นี่ทำให้พวกมันชื่นชมในตัวนายพลของพวกมันที่มีวิสัยทัศน์กว้างไกล นี่ยิ่งทำให้พวกมันคิดว่า การที่สัตว์ประหลาดแห่งแผ่นดินนี้โจมตีมาอย่างไม่บอกกล่าว นี่คือสิ่งที่เป็นการกระทำของผู้ไม่เจริญ
ยิ่งพวกมันได้เห็นว่า หลังจากที่พวกสัตว์ประหลาดแห่งผืนดินมาห้ามปรามกุ้งยักษ์ แต่กับทำให้มันรับบาดเจ็บจนไม่อาจขยับเขยื้อนได้ นี่ทำให้พวกมันต่างก็มารวมตัวกันและบดขยี้สัตว์ประหลาดแห่งผืนดินที่ก่อการก่อนหน้าในทันที
อย่างไรก็ตามในตอนนี้ เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนี้ได้เริ่มขยายเป็นวงกว้าง จนเป็นที่เตะตาของสัตว์ประหลาดระดับนายพลวิญญาณของทั้งสองฝ่าย
“พวกเจ้า หยุดเดี๋ยวนี้”
ทางฝั่งของสัตว์ประหลาดแห่งท้องทะเล ได้มีปู่ตัวหนึ่งได้เดินเข้ามาด้วยท่าทางที่ทรงพลัง จนทำให้บังเกิดบรรยากาศที่ลึกล้ำแพร่ซ่านออกมา ตามมาด้วยเต่าทะเลตัวใหญ่ยักษ์ที่กำลังค่อยๆคลานเข้ามาอย่างเชื่องช
