ังขึ้นมาจนทำให้สัตว์ประหลาดตัวอื่นที่เฝ้ายามและลาดตระเวนได้ยิน แต่พวกมันก็ยังคงไม่ใส่ใจมากมายนัก
หลังจากลาดตระเวนอยู่นานทำให้ทุกคนต่างก็เหนื่อยล้า บางคนยังคิดว่าสู้ๆกันไปเลยก็ได้ จะได้มีเรื่องสนุกๆให้คนอื่นได้ตื่นเต้นกันบ้าง
แต่เมื่อกุ้งยักษ์ได้ร้องออกมาอย่างเสียงหลง นี่ทำให้ทหารลาดตระเวนทุกตัวรีบมารวมตัวกันในทันที
“น้องสอง เกิดอะไรขึ้น”
เมื่อกุ้งอีกตัวหนึ่งมาถึง มันได้ตกตะลึง ก่อนที่จะก้มลงหยิบขาที่หักของน้องชายตน มันทั้งตกใจและโกรธแค้น และนี่เองทำให้มันชี้ไปที่หน้าของมดยักษ์ที่กำลังตกตะลึงอยู่
มันรู้ดีว่าด้วยความสามารถของมันไม่มีทางที่มันจะตัดขาของกุ้งจนหลุดออกมาแบบนี้ได้
“ลูกพี่ นี่เป็นเรื่องเข้าใจผิด นี่ต้องเป็นเรื่องเข้าใจผิดแน่ๆ” มดยักษ์ก็ได้เหวี่ยงหอกในมือทิ้งไปและรีบพูดขอโทษออกมา
“ก็ดี งั้นก็รีบชดใช้ขาของน้องชายข้ามา”
เมื่อพูดจบ กุ้งยักษ์ที่ตัวใหญ่กว่ากุ้งยักษ์ตัวก่อนหน้า ได้โยนขาของน้องชายในมือทิ้งไป ก่อนที่จะแทงหอกออกไปอย่างไม่รีรอ
