กรบสายเลือดสายอัคคี พวกเขาหลายๆคนนั้นก็ยังไม่รู้วิธีการพ่นไฟออกมาได้”
“ยิ่งไปกว่านั้นคือต่อให้เรามีคนที่ใช้ทักษะนั้นได้อยู่จริง แต่การจะทำอุโมงค์ที่ว่าให้ได้สำเร็จนั้นต้องใช้เวลาไม่น้อยไปกว่าเดือน…ไม่สิ สองเดือนด้วยซ้ำ แล้วพวกเราจะใช้วิธีการนั้นได้ยังไง”
จางหยวนอดไม่ได้ที่จะหัวเราะตัวโยนอย่างกลั้นขำ ก่อนที่ยักไหล่ไปทางเฉินเฉียง
หรืออีกความหมายหนึ่งก็คือ ไม่ใช่ทุกคนจะประหลาดได้เหมือนเฉินเฉียง
“เฮ้ออออออออ มีแต่ข้าเพียงคนเดียวจริงๆเหรอเนี่ย”
“ชิ ทำมาเป็นพูดดี นั่นมันตั้งร้อยห้าสิบไมล์เลยนะ แล้วเจ้าจะเข้าไปได้ยังไง”
เฉินเฉียงมองไปที่องครักษ์ด้วยสายตาที่ดูแคลนแบบสุดและไม่ได้พูดอะไรออกมาสักคำ เขามองไปที่จางหยวนอย่างเซ็งๆ ก่อนที่จะดำดินหายไปในบัดดล
“ฮะ”
เมื่อองครักษ์คนนี้เห็นเฉินเฉียงหายไปกับตา นี่ทำให้เขานิ่งอึ้งจนพูดอะไรไม่ออกอีกต่อไป
“กัปตันจาง ดูเหมือนว่าคนของเจ้านี่มีความสามารถเหนือล้ำจริงๆ ทักษะการดำดินของเขานั้นแม้แต่นักรบสายเลือดระดับนายพลวิญญาณขั้นสูงก็ยังทำตามไม่ได้เลย” หลิวเซียงที่เห็นเองก็ไม่มีทางเลือกจนต้องยกนิ้วโป้งและกล่าวชมออกมาเสียตรงนั้น
“ฮ่าฮ่าฮ่า นายพลหลิว ด้วยความสามารถของเขานั้นเขาน่าจะไปถึงระยะร้อยห้าสิบไมล์ที่ว่าในครึ่งชั่วโมงล่ะนะ”
