บทที่ 102 เข้าร่วมกองกำลัง
ที่ที่นั่งหลักของห้องประชุม ผู้การได้จ้องมองมายังเฉินเฉียงพร้อมเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม “เจ้าเป็นศิษย์สำนักเต่าดำที่มีชื่อว่าเฉินเฉียงสินะ ข้าได้ยินมาจากหวู่เจียงว่าเจ้าเป็นคนเปิดโปงและสังหารคนทรยศเจิ้งตี้นั่นใช่รึเปล่า เจ้าพอจะแสดงพลังการบ่มเพาะของเจ้าได้รึเปล่า”
เฉินเฉียงที่ได้ยินก็ไม่มีทางเลือกและทำได้เพียงยอมทำตาม เขาได้ปลดปล่อยพลังงานสายเลือดออกมาเคลือบร่างกายให้กายเป็นเกราะพลังงาน
หลังจากเห็นเกาะพลังงานนี้แล้ว สายตาของหลินเฟิงถึงกับกระตุกขึ้นมาพร้อมกับจ้องมองราวกับดวงตาที่เปล่งประกาย เขาพยักหน้าเล็กน้อยอย่างพึงพอใจและพูดออกมา “จางหยวน ศิษย์น้องของเจ้าคนนี้ไม่ธรรมดาจริงๆ หึหึหึ”
ในระหว่างที่หลินเฟิงกำลังมองมายังเฉินเฉียงนั้น เฉินเฉียงเองก็ได้มองกลับไปยังผู้การหลินเฟิงเช่นเดียวกัน
และสายตาของหลินเฟิงเองก็เป็นสิ่งที่เขาคุ้นเคยมาก่อน
มันเป็นสายตาแบบเดียวกับผอ.เฉียนแห่งสำนักเต่าดำ
ผู้การหลินเองดูเหมือนว่าจะเป็นอีกคนหนึ่งที่เห็นพลังสายเลือดของเขา
“ผู้การหลินเฟิง…ท่าน….อยู่ในระดับราชางั้นเหรอ…”
นี่คือสิ่งที่เฉินเฉียงได้หลุดปากออกมาอย่างช่วยไม่ได้จริงๆ
“เจ้ากล้าดียังไง” ผู้คุมจ้าวผู้ซึ่งยืนอยู่ข้างๆได้ตวาดออกมาดังลั่น
“เฉินเฉียง เจ้าเสียมารยาทเกินไปแล้ว ใครใช้ให้เจ้าพูดนามของผู้การต่อหน้าของทุกคนกัน”
เฉินเฉียงที่ได้ยินก็อึ้งไปเล็กน้อยพลางมองไปที่จางหยวนอย่างพูดอะ
