บทที่ 100 แปดแสนหน่วย
ในทันทีที่สิ้นคำเฉินเฉียง ทุกคนบนโต๊ะนิ่งอึ้งไป พวกเขาหันมามองเฉินเฉียงที่ยังคงทำท่าถือแผ่นพลังงานอยู่อย่างเป็นตาเดียวพลางหันไปมองที่จางหยวนเช่นเดียวกับเฉินเฉียง
หลังจากผ่านไปสิบกว่าวิ จางหยวนกระแทกแก้วเหล้าอย่างแรงจนเหล้ากระฉอกไปทั่ว
“หยุดล้อเล่นได้แล้ว สิ่งนั้นต้องส่งมอบให้ผู้การนำไปตรวจสอบเลยนะเฮ้ย รีบๆส่งมาเดี๋ยวนี้”
หลังจากพูดเสร็จก็ได้ยืนขึ้นและรีบค้นตัวของเฉินเฉียงในทันที แต่หายังไงก็หาไม่พบ ท้ายที่สุดแม้แต่แหวนเก็บของก็ไม่เว้น
“ไอ้ฉิบหาย เฉินเฉียง เจ้านี่โคตรรวยเลย แก่นคริสตัลระดับนายพลวิญญาณขั้นต้นหมื่นก้อนขั้นกลางอีกพันก้อน นี่มันเยอะกว่าเงินเดินพวกเราทั้งกองกำลังหนึ่งปีสิบเท่าเลยนะ”
“ไอ๊หยา….เจ้ามีแหวนมิติตั้งสี่วง นี่เจ้านี่มีโชคนำพาสินะ ขอข้าดูหน่อยเถอะว่าข้างในมีอะไรบ้าง”
จางหยวนที่ตรวจพบวงแหวนต่างๆด้วยความอิจฉา ปากก็พร่ำบ่นออกมาถึงสิ่งของที่อยู่ข้างใน เมื่อฟังรายการเหล่านี้ทีละรายการแล้ว เหล้าในแก้วในมือของแต่ละคนก็ไล่ที่จะกระฉอกเมื่อได้ยินสิ่งของเหล่านี้ทีละคนทีละคน
“ฮี่ฮี่ฮี่ น้องชายเฉิน ครอบครัวของเจ้านั้นประกอบอาชีพอะไรกันแน่หนอ ของเหล่านี้ถ้าพวกคนของผู้การมาเห็นล่ะก็พวกเขาก็ยังต้องอิจฉา……ไอ้ฉิบ…อย่าบอกนะว่าเจ้าไปปล้นบ้านผู้การมาน่ะ”
“น้องชายเฉิน เจ้ามาได้เวลาพอดีเลยน้าเนี่ยยยย กองกำลังของเรากำลังโดนตัดงบพอดี ข้าก็ไม่หวังจะให้เจ้าส่งมอบของทั
