่างมีเลศนัยและนำร่างของเจิ้งตี้ใส่ไว้ในแหวนเก็บของ “ไปกันเถอะ พวกเรากลับไปรวมกลุ่มกันก่อน”
หลังจากผ่านไปสักพัก ทั้งสองก็ได้กลับไปยังตรอกที่ทุกคนยังคงรวมตัวกันอยู่
ในทันทีที่พวกเขาลงจอดจากการโจนทะยานอย่างสวยงาม จางหยวนได้โยนศพของเจิ้งตี้ไปไว้ที่หน้าของหวู่เจียง
“หวู่เจียง ในเมื่อสายลับคนนี้อยู่ในกองกำลังของเจ้า ข้าว่าเจ้าควรจะเป็นคนอธิบายเรื่องราวกับผู้การด้วยตนเองจะดีกว่า”
“ขอบคุณ…..พี่จาง”
การที่มีสายลับมาแฝงตัวอยู่ในกองกำลังของตนและเป็นจางหยวนที่ช่วยจัดการในเรื่องนี้ให้ นี่ทำให้หวู่เจียงเสียหน้าอย่างมาก และอดไม่ได้ที่จะรู้สึกอับอาย ยิ่งไปกว่าเรื่องนี้ก็คือจางหยวนที่เป็นคนช่วยเขาจัดการนั้นจะต้องได้รับความดีความชอบไปไม่น้อยอย่างแน่นอน
“กัปตัน นี่…”
คนของหวู่เจียงได้พลิกศพดูก็พบรอยแผลเล็กๆที่กลางหัวของเจิ้งตี้
นี่ทำให้หวู่เจียงที่เห็นก็ยิ่งทำหน้าดำทะมึนยิ่งกว่าเดิม “พี่ชายจาง นี่หมายความว่ายังไง แผ่นพลังงานอยู่ที่ไหนกัน”
จางหยวนได้นำมือไปวางพาดหลังหัวก่อนที่จะพูดออกมาด้วยรอยยิ้ม “หวู่เจียง ในเมื่อนี่เป็นสายลับที่แฝงอยู่ในกองกำลังของเจ้า และเป็นพวกข้าที่ช่วยเหลือทั้งๆที่ไม่จำเป็นต้องช่วยเลยด้วยซ้ำ ข้าก็เลยคิดว่าจะนำแผ่นพลังงานนี้ไปมอบให้ผู้การเป็นหลักฐานว่าพวกข้าเองที่เป็นคนกำจัดมัน เจ้าคงไม่คิดจะปฏิเสธความคิดของข้าหรอกนะ”
หวู่เจียงได้ลอบสบถออกมาเล็กน้อยก่อนที่จะส่งสัญญาณและพูดออกมา
