“นำไอ้มนุษย์กลายพันธุ์นี่กลับไป…ไปได้แล้ว”
ด้วยสัตว์ประหลาดระดับสูงที่มากมายอยู่ตรงหน้านี้ไม่ใช่อะไรเลยที่หวู่จียงจะทำอะไรได้ และนี่ทำให้เขานั้นไม่มีทางเลือก ทำได้เพียงกลับไปที่ตึกจอมพลเท่านั้น
หลังจากคนของหวู่เจียงได้จากไป จางหยวนเองก็ได้ส่งสัญญาณมือด้วยเช่นกัน “ไปกันเถอะ พวกเรารีบกลับไปเลี้ยงฉลองให้กลับเฉินเฉียงกันดีกว่า”
คนทั้งเก้าได้วิ่งตรงกลับไปยังตึกจอมพลแห่งเมืองเหมันต์จันทราอย่างมีความสุข
ถ้าจะให้พูดตรงๆ ถึงแม้จะได้ชื่อว่าเป็นตึกจอมพล แต่ด้วยอาณาเขตของที่นี่นั้นไม่ได้ต่างไปจากอาณานิคมขนาดใหญ่เลยแม้แต่น้อย
แต่ที่นี่นั้นมีกำแพงเมืองที่สูงชันที่อยู่ด้านนอก นี่ทำให้คนที่อยู่ข้างในนั้นปลอดภัยอย่างมาก ปลอดภัยจนสามารถทำให้เกิดธุรกิจการค้าที่นี่ได้เลยทีเดียว
ในโรงแรมแห่งหนึ่ง จางหยวนและคนในทีมทั้งแปดได้เลี้ยงต้อนรับเฉินเฉียงที่นั่งอยู่กลางวงล้อมอย่างอบอุ่น
“เฉินเฉียง หากว่าเจ้าไม่มาในวันนี้ ข้าเกรงว่าพวกเราทั้งแปดคงยากที่จะหลุดรอดจากสถานการณ์ไปเป็นแน่ ข้า ขอเป็นตัวแทนของทุกคน ขอดื่มแก้วนี้ให้กับเจ้า”
หลังจากพูดจบ จางหยวนได้ยกแก้วไวน์เข้าปากและกระเดือกลงไปหมดในคำเดียว
