บทที่ 96 การโจมตีที่ล้มเหลว
“รอก่อน จางหยวน พวกเราไม่สามารถกลับทางเดิมได้แล้วเพราะพวกสัตว์ประหลาดนั่นได้ล้อมรอบหุบเขาไว้แล้ว พวกเราต้องไปทางใต้ดินเท่านั้น”
หลังจากพูดจบ เฉินเฉียงได้หันหลังกลับไปและทำการปิดทางเข้าเพื่อไม่ให้พวกสัตว์ประหลาดตรวจพบได้โดยง่าย
“เฉินเฉียง ข้าไม่คิดเลยจริงๆว่าเจ้าจะมีสายเลือดปฐพี สายเลือดนี้หายากมากนะในตึกจอมพลของพวกเราน่ะ”
สาวน้อยพี่ที่เหมือนจะปลื้มจางหยวนไม่น้อยผู้นี้ได้กล่าวชมออกมาหลังจากได้เห็นการปิดรูของเฉินเฉียง
“เฉินเฉียง ให้ขาได้แนะนำเจ้า นี่คือหนึ่งในกองกำลังของพวกเรา เม่ยหลัวหลัน เธออยู่ในระดับนายพลวิญญาณสายเลือดพงไพร”
เฉินเฉียงพยักหน้าราวกับยอมรับคำชมนี้ไว้ ในขณะเดียวกันเขาก็บอกได้จากคำพูดของเธอผู้นี้ว่าพวกที่มีระดับนายพลวิญญาณสายเลือดปฐพีมีทักษะการขุดดินเช่นเดียวกัน
เฉินเฉียงได้หันหลังกลับไปก่อนที่จะเปิดเข็มทิศของกำไรสื่อสารดู หลังจากนั้นก็ได้แสดงทักษะขุดรูของตนให้ได้ตื่นตะลึงกันอีกครั้ง
ด้วยการที่เขาต้องขุดรูที่มีขนาดใหญ่พอที่จะนำคนทั้งแปดไปด้วยกันได้อย่างราบรื่น เขาได้ขุดรูขนาดใหญ่มากแต่ก็ยังรวดเร็วจนทิ้งทุกคนที่อยู่ข้างหลังไว้ให้มองตามด้วยสายตาที่โง่งม
ครึ่งชั่วโมงผ่านไป เฉินเฉียงได้เปิดดูกำไลสื่อสารของตนอีกครั้ง เมื่อค่อนข้างมันจะว่าออกจากนอกเขตหุบเขาแล้ว เขาก็ค่อยๆขึ้นมาจากผืนดินและมองไปดูรอบๆเพื่อความมั่นใจ
“จางหยวน ออกมาได้แล้ว”
เฉินเฉีย