ขาปรุงขึ้นมาเองนั้นย่อมดีกว่า
ยิ่งไปกว่านั้นคือ ในตอนนี้เขามีสมุนไพรล้ำค่าจำนวนมากมายที่ได้มาจากแหวนของหัวหน้าโจรทั้งห้า นี่ทำให้เฉินเฉียงนั้นสามารถหาส่วนประกอบในการปรุงยาทะลวงจุดได้อย่างไม่ยากเย็น และด้วยเหตุนี้ เขาใช้เวลาเพียงครึ่งวันก็ได้เม็ดยาทะลวงจุดชีพจรระดับสูงมาสองเม็ด
เขาหยิบเม็ดยาสีขาวน้ำนมนี้ใส่เข้าปากทั้งๆที่มันยังอุ่นๆ หลังจากนั้นเขาก็ได้รวบรวมพลังสายเลือดเพื่อทะลวงจุดชีพจรฮัวกุ่ยนี่อีกครั้ง
ด้วยการที่เขานั้นเรียนรู้เคล็ดวิชาหลอมเลือดทำลายล้างอยู่แล้ว ถึงแม้ว่าเพียงเคล็ดวิชานี้จะมีอานุภาพเหนือล้ำกว่าการกินเม็ดยาเพื่อกระตุ้นพลังสายเลือดแบบนี้ แต่ตัววิชาที่ทรงพลังนี้เองก็มีผลข้างเคียงต่อการทำให้อวัยวะภายในของเขาให้บาดเจ็บอย่างหนักด้วยเช่นกัน
เฉินเฉียงในตอนนี้ยังคงอดทนต่อความเจ็บปวด และอัดพลังสายเลือดของตนกระแทกไปยังจุดฮัวกุ่ยอย่างไม่หยุดยั้ง จนในที่สุด วันที่สิบห้า เขาก็สามารถทะลวงผ่านจุดที่สองได้
หลังจากเขาเปิดจุดฮัวกุ่ยได้ พลังสายเลือดจำนวนมากจากจุดตันเถียนหลักของเขาก็ได้หลั่งไหลเข้าไปประดุจดั่งน้ำป่าที่ไหลหลาก
“เฉินเฉียง หมดเวลาแล้ว ออกมาสักที”
ในขณะที่เฉินเฉียงกำลังเติมเต็มจุดตันเถียนลับของตันด้วยพลังสายเลือดอย่างบ้าคลั่งนั้น จางฉุนที่คอยคุมอยู่ข้างนอกได้ตะโกนเข้ามาก่อนที่จะตัดไอพลังงานสายเลือดที่อยู่ในห้องบ่มเพาะที่ห้าจนไร้ร่องรอยของพวกมัน
เมื่อเปิดประตูออกมา เฉินเฉ