ียงได้พูดอ้อนวอนขอร้องเขาในทันที “อาจารย์จางครับ ข้าขออีกสิบนาทีได้รึเปล่า ทำไมอาจารย์ถึงตัดพลังเร็วนักล่ะ”
“เห้ยเห้ย เจ้านั้นกลายเป็นคนที่รวยที่สุดในสำนักแล้วนะ ยังมีหน้ามาขอข้าต่ออีกสิบนาทีอีกรึ”
จางฉุนได้กัดริมฝีปากตัวเองเล็กน้อยก่อนที่จะยิ้มละพูดออกมา “เฉินเฉียง ทำไมเราไม่มาทำข้อตกลงกันล่ะ ตราบใดที่เจ้านั้นยกแก่นโลหิตสัตว์ประหลาดระดับราชานั่นให้ข้า เข้าจะให้เจ้าอยู่บ่มเพาะที่ห้องนั้นหนึ่งเดือนเต็มๆเลย เจ้าคิดว่ายังไง”
เฉินเฉียงเมื่อได้ยินก็ต้องก้าวถอยหลังในทันที
“สองเดือน”
จางฉุนได้ยกนึ้วขึ้นมาชูสองนิ้ว
“สองเดือนเลยนะ”
เป็นตอนนี้ที่เฉินเฉียงได้แสดงท่าทางเศร้าเสียใจอย่างหนัก ก่อนที่จะพูดออกมา “โถ่ว อาจารย์จาง ทำไมท่านไม่บอกให้เร็วกว่านี้”
“นั่นก็เพราะการที่จะใช้ห้องที่ห้านี้ได้สองเดือนนั้นมันเท่ากับว่าต้องใช้แต้มคะแนนถึงสามแสนแต้ม”
“แต่ข้าขายสิ่งนั้นให้อาจารย์ของข้าแลกกับแต้มคะแนนหนึ่งแสนห้าหมื่นแต้มไปแล้วเนี่ยน่ะสิ ถ้ารู้อย่างนี้ข้าคงไม่รีบด่วนขายมันไป”
“อะไรนะ เจ้า เจ้า เจ้าขายมันให้กับอาจารย์ของเจ้าไปแล้วรึ”
เมื่อจางฉุนได้ยินดังนั้นก็อดที่จะกล่าวสบถสาปแช่งออกมาไม่ได้“ไอ้ระยำฮู่ต้าไฮ่กล้าที่จะซื้อแก่นโลหิตสัตว์ประหลาดระดับราชาด้วยแต้มคะแนนแค่หนึ่งแสนห้าหมื่นเนี่ยนะ ไอ้นรกเอ้ย ถ้าเอามันไปขายในตลาดมืดมันมีค่าอย่างน้อยๆก็ล้านนึงเลยนะโว้ย”
“อย่างต่ำล้านนึงเลยเหรอ”
เฉินเฉียงตกตะลึง