ะหมดเวลา
หลังจากออกมาแล้ว เฉินเฉียงได้ใช้แต้มคะแนนสองหมื่นแต้มแลกแก่นคริสตัลระดับนายพลวิญญาณขั้นต้นหนึ่งแสนก้อนและระดับนายพลวิญญาณขั้นกลางมาหนึ่งหมื่นก้อนหลังจากกลับจากเขตแดนหมอกโลหิตแล้วทำให้เขานั้นรู้สึกได้ว่าแก่นคริสตัลเหล่านี้สำคัญกับเขามากแค่ไหน
ด้วยแกนคริสตัลเหล่านี้ พวกมันจะมอบค่าพลังงานให้กับระบบของเขาและจะแปรเปลี่ยนเป็นค่าสถานะต่างๆของร่างกาย
และด้วยแต้มคะแนนกว่าหนึ่งแสนแต้มที่ได้มาแบบเปล่าๆนี้แน่นอนว่าเขานั้นย่อมต้องใช้มันอย่างคุ้มค่า
หากมิใช่ว่าแก่นคริสตัลที่หอภารกิจมีหมดไปล่ะก็ เขานั้นจะซื้อมากกว่านี้อีก
“ผู้คุมหลิว ท่านพอจะมีแก่นคริสตัลระดับนายพลวิญญาณระดับสูงสักก้อนสองก้อนหรือไม่”
“แก่นคริสตัลระดับนายพลวิญญาณขั้นสูงอย่างนั้นเหรอ”
ผู้คุมหลิวได้มองเฉินเฉียงด้วยท่าทีประหลาดก่อนที่จะเอ่ยคำออกมา“เจ้านั้นยังไม่ก้าวขึ้นไปสู่ระดับนายพลวิญญาณด้วยซ้ำ แล้วเจ้าจะนำมันไปทำไมกัน”
“ฮี่ฮี่ฮี่ พอดีข้าไม่เคยเห็นมาก่อนน่ะ ข้าเองชอบตรวจสอบและเก็บสะสมของพวกนี้เป็นงานอดิเรกน่ะครับ”
“ตรวจสอบ…เก็บสะสม…” ผู้คุมหลิวเบิกตากว้างในทันที “เจ้ารู้รึเปล่าเนี่ยว่าแก่นคริสตัลระดับนั้นทางสำนักมีอยู่เพียงเท่าไหร่กัน นี่เจ้าคงไม่รู้สินะว่าพวกเราต้องลงแรงลงเงินไปเท่าไหร่กว่าจะฆ่าสัตว์ประหลาดระดับนั้นได้สักตัว”
“…..เฮ้ออออ ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้ที่เจ้าจะได้รับมัน แต่ก้อนที่ถูกที่สุดในตอนนี้อยู่ที่หนึ่งพัน
