แต้มคะแนน ในเมื่อเจ้าต้องการสองก้อนก็สองพันแต้มคะแนน”
“ห้ะ สองพันเหรอ” เฉินเฉียงอุทานออกมาในทันที
“ผู้คุมหลิว ไม่ใช่ว่าแก่นคริสตัลระดับนายพลวิญญาณขั้นสูงนั่นก้อนละหนึ่งร้อยหรอกเหรอครับ แล้วทำไมท่านถึงคิดแต้มคะแนนกับข้าถึงหนึ่งพัน”
“หนึ่งร้อยแต้มคะแนนที่เจ้าว่านั้นเป็นราคาสำหรับอาจารย์ในสำนัก หากศิษย์ต้องการที่จะซื้อพวกมัน ราคาจะอยู่ที่หนึ่งพัน เจ้ายังจะอยากได้อยู่อีกหรือไม่”
“สองพันก็สองพัน” เฉินเฉียงถึงกับต้องกัดฟันในทันที แต่เขาก็ยังยอมที่จะจ่ายแต้มคะแนนไปสองพันเพื่อที่จะให้ได้พวกมันมา
สำหรับเฉินเฉียงนั้น แก่นคริสตัลระดับนายพลวิญญาณขั้นสูงนี้รูปลักษณ์ของมันไม่ได้ต่างจากแก่นคริสตัลระดับอื่นเลยแม้แต่น้อย แต่ก็เป็นความจริงที่เขาไม่ได้คิดที่จะดูดซับมัน แต่ต้องการจะนำมันไปมอบเป็นของขวัญจริงๆ
หลังจากที่เขาออกจากหอภารกิจแล้ว เขายังไม่ได้ดูดซับแก่นคริสตัลพวกนี้แต่อย่างใด แต่เขานั้นตรงไปยังห้องข้อมูล
ฮู่ต้าไฮ่ได้อธิบายบางอย่างเกี่ยวกับปัญหาที่เขาต้องเผชิญในระหว่างการบ่มเพาะ
แต่ในเมื่อมันเป็นเพียงปัญหาธรรมดา เขาเชื่อว่าห้องข้อมูลเองสมควรจะมีคำตอบให้กับเขาเกี่ยวกับเรื่องนี้ ความจริงเขาเองก็คิดจะถามอาจารย์ของเขาผู้ซึ่งมีระดับการบ่มเพาะในระดับนายพลวิญญาณขั้นสูง แต่มาคิดดูอีกทีก็ไม่ใช่ว่าเขาเองจะรอบรู้ในทุกเรื่อง ดังนั้นห้องข้อมูลสมควรจะมีคำตอบให้เขาในเรื่องนี้มากกว่า
หลังจากอยู่ที่นี่เกือบทั้
