ข้าขอดูพลังสายเลือดที่เจ้าถ่ายเทลงในจุดตันเถียนหน่อยสิ”
เฉินเฉียงตกตะลึงในทันทีที่ได้ยิน
ด้วยการที่เขานั้นดูดซับสายเลือดพิเศษของถูหมั่นเถียนมาทำให้สายเลือดของเขาในตอนนี้กลายเป็นสายเลือดโกลาหลแรกกำเนิดที่แม้แต่เขาเองก็ไม่เคยได้ยินมาก่อน
แต่พอมาคิดๆดู เขาก็คิดว่าในเมื่อเขาไม่รู้จักสายเลือดนี้ นี่ก็อาจจะเป็นโอกาสอันดีที่จะได้มีโอกาสรับรู้ เพราะยังไงซะเขาเองก็คิดจะหาใครสักคนบอกอยู่แล้ว
เมื่อคิดได้ดังนี้ เฉินเฉียงจะได้กระตุ้นพลังสายเลือดและถ่ายเทลงในจุดตันเถียนในทันที เพราะเขานั้นยังไม่ได้เติมจุดตันเถียนของเขาด้วยพลังสายเลือดจนเต็ม ทำให้เขานั้นไม่อาจจะปลดปล่อยพลังสายเลือดของเขามาเป็นชั้นเคลือบบนร่างกายได้เท่าที่ควร
หลังจากผ่านไปพักใหญ่ ฮู่ต้าไฮ่ที่อยู่ข้างๆได้พูดออกมาอย่างร้อนรน “เฉินเฉียง เจ้าไม่ได้ยินผอ.พูดรึ รีบแสดงพลังสายเลือดของเจ้าออกมา ผอ.เป็นถึงระดับราชาเลยนะโว้ย การได้รับการชี้แนะกับคนระดับนี้ไม่ว่าใครก็อยากจะได้รับ”
เฉินเฉียงนิ่งอึ้งไปในทันทีที่ได้ยิน ไม่ใช่ว่าเขาทำอยู่หรอกเรอะ
เฉินเฉียงได้หันไปมองผอ.เฉียนอีกครั้ง ในตอนนี้เขายังไม่ได้พูดอะไรออกมา แต่หลังจากที่เขาทำต่อสักพัก ใบหน้าผอ.เฉียนก็เปลี่ยนไปอย่างที่เขาเองก็ยากจะคาดเดาได้ว่าเขารู้สึกยังไง เขาได้ยกมือขึ้นและพูดออกมา “ดี เฉินเฉียง พอได้แล้ว”
“ผอ. เฉินเฉียงยังไม่ได้แสดงพลังสายเลือดออกมาเลยนะ” รองผอ.ทัดทานในทันที
“ไม่ต้องพู
