าเฉินเฉียงได้ก่อเรื่องจนไปเข้าหูผอ.มากกว่า”
จ้าวฮั่นทำได้เพียงคาดการณ์ในสิ่งที่ตรงข้ามกับที่เขากลัวไว้ออกมาเพื่อปลอบใจตัวเอง ต่อให้เขานั้นจะไม่เชื่อในคำพูดของตนเองเลยก็ตาม
“เฉินเฉียง เจ้าไปก่อเรื่องอะไรมารึ” ฮู่ต้าไฮ่ที่กำลังดึงเฉินเฉียงให้ออกมานี้ได้กระซิบถามด้วยเสียงอันเบา “ต่อให้ผอ.จะมีใบหน้ายิ้มแย้มอย่างนั้น แต่เวลาเขาโกรธขึ้นมาจริงๆนี่…. แม้แต่อาจารย์ก็ไม่อาจช่วยเจ้าได้นะ ไม่ว่าจะยังไงอย่าพยายามไปยั่วโมโหผอ.เข้าล่ะ หากไม่เหนือบ่ากว่าแรง อาจารย์จะเข้าไปช่วยเจ้าจัดการเอง เจ้าเข้าใจรึเปล่า”
เฉินเฉียงผู้ซึ่งในตอนนี้ตกเป็นเป้าสายตาของผู้คนในสำนักนั้นได้พยักหน้ารับออกมา เพราะเขาค่อนข้างแน่ในว่าเขานั้นไม่ได้ทำอะไรผิดร้ายแรง หลังจากนั้นเขาก็ได้ยืนตัวตรงต่อหน้าผอ.เฉียนที่กลางหอประชุมด้วยท่าทีสงบนิ่ง
