ทษตัวเองอยู่เต็มหัวใจ
หากเขารู้ว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ย่อมไม่ยอมรับทำภารกิจอย่างแน่นอน ในช่วงเวลาที่ศิษย์น้องหายไปนี้ ต่อให้อาจารย์ของเขาไม่ลงโทษ เขาเองก็นึกเสียใจไม่เป็นอันกินอันนอนอยู่แล้ว
“อาจารย์ฮู่ เรื่องนี้เป็นความผิดของข้าเอง หากข้าไม่นำศิษย์น้องไปด้วย เรื่องนี้คงไม่เกิดขึ้น”
ในช่วงที่ผ่านมานี้ หลิวซวนเอ๋อได้มายังที่พักของฮู่ต้าไฮ่ทุกวันเพื่อถามข่าวคราวของเฉินเฉียง และทุกๆครั้งที่เธอมา เธอก็จะเห็นกัวเหลียงโดนลงโทษอย่างหนัก นี่ทำให้เธอรู้สึกละอายในการตัดสินใจของตนแบบสุดๆ
ฮู่ต้าไฮ่ได้ยกมือขึ้นมาก่อนที่จะพูดตอบ “สาวน้อย เจ้าอย่าได้โทษตัวเอง สำนักเต่าดำของเรานั้นสั่งสอนให้ทุกคนหาญกล้าจึงได้สรรหาภารกิจมาให้ทำอย่างไม่ขาด”
“ทุกปี มีศิษย์มากมายที่ตกตายไประหว่างทำภารกิจ เจ้าก็น่าจะรู้ดี”
“ส่วนเรื่องของเฉินเฉียงนั้น….เฮ้อออ มันหาเรื่องเอง”
หลู่ฟางได้ยินขึ้นและพูดออกมา “อาจารย์ ด้วยระดับการบ่มเพาะของศิษย์น้องนั้นย่อมไม่เกิดเรื่องร้ายแรงเป็นแน่ ท่านอย่าได้เป็นกังวลไป ทำไมไม่ให้ข้านำคนไปค้นหาเขาล่ะครับ”
“ช่างมัน หากมันจะกลับก็คงกลับมานานแล้ว นี่ก็ผ่านมาร่วมอาทิตย์และแต่ยังไม่มีข่าวคราว เจ้านั่นคงตกตายไปแล้ว”
คำพูดของฮู่ต้าไฮ่ยิ่งทำให้บรรยากาศในห้องต้องหนักอึ้ง
อีกฟากฝั่งหนึ่ง นะบ้านพักของจ้าวฮั่น
“หม่าหลิว ยังไม่ได้เรื่องอะไรอีกรึ”
“นายน้อยจ้าวอย่ากังวล ในเมื่อมันไม่กลับมา ก็สมควรจะตายไปเร
