ียบร้อยแล้ว”
“ก็จริง”
จ้าวฮั่นได้ยืนขึ้นจากเก้าอี้โยก ก่อนที่จะดัดตัวไปมา ก่อนที่เขาจะขมวดคิ้วและพูดออกมา “แต่…ทำไมหกคนนั่นยังไม่กลับมา หากจะให้พูดกันตรงๆแล้วพวกมันควรจะกลับมาส่งข่าวแล้วเมื่อสองวันก่อนสิ”
“นายน้อยจ้าว จะให้ข้าส่งคนไปถามดีหรือไม่”
“ไม่ต้อง” จ้าวฮั่นยกมือขึ้นมาห้ามก่อนที่จะพูดต่อ “สิ่งสำคัญที่สุดคือการฆ่าเฉิงเฉียนได้ ส่วนคนอื่นนั้น ข้าไม่สนใจ ฮ่าฮ่าฮ่า”
“นายน้อยจ้าว แย่แล้วครับ”
ชายคนหนึ่งได้วิ่งเข้ามา ทำให้ในห้องถึงกับตื่นตระหนกกันไปหมด “นายน้อยจ้าว ไอ้คนแล่เนื้อกลับมาแล้ว”
จ้าวฮั่นโกรธสุดขีดเมื่อได้ยิน “อย่าไร้สาระ พวกเราส่งยอดฝีมือไปตั้งหกคน แล้วจะกลับมาตัวเป็นๆได้ยังไง เจ้าดูผิดรึเปล่า”
“นายน้อย มันคือความจริง ตอนนี้มันอยู่ที่หอภารกิจ คนมากมายต่างก็เห็น หากนายน้อยไม่เชื่อ ท่านสามารถไปที่นั่นได้”
“นี่…มัน..กลับมาได้งั้นเหรอ” ใบหน้าของจ้าวฮั่นเปลี่ยนแปลงไปได้สีหน้าที่ยากจะขาดเดา
หากเฉินเฉียงกลับมาอย่างปลอดภัย…แล้วหกคนนั้นล่ะ
ถูกเฉินเฉียงฆ่าไปแล้วรึ
ถ้าเป็นอย่างนั้น เฉินเฉียงต้องรู้เรื่องเกี่ยวกับเขา
ด้วยนิสัยของเฉินเฉียง แล้วเขาจะอยู่สบายไปได้ยังไง
“นายน้อยจ้าว ท่านต้องการจะไปดูเองกับตาหรือไม่”
จ้าวฮั่นที่ได้ยินและกัดฟันแน่น ก่อนที่จะตัดสินใจไปดูด้วยตาตัวเอง
หากเขาไม่ได้ยืนยันเรื่องนี้ด้วยตาตัวเอง แล้วเขาจะเชื่อได้ยังไงว่านักรบสายเลือดระดับนายพลวิญญาณถึงหกคนจะโดนจั
